'കരി' നോട്ടത്തിൽ തെളിയുന്നോരിന്ത്യ - II

പൊതുജന താൽപര്യ ഹർജികൾ വഴിയാണ് കോൾ ഗേറ്റ് കോടതിയുടെ പടി കാണുന്നത്, അതന്വേഷിക്കാൻ ഉള്ള ഭാഗ്യം കിട്ടിയത് സിബിഐ ക്കും.  "SI  ചെയ്ത കുറ്റം അന്വേഷിക്കാൻ വിധിക്കപ്പെട്ട ഹെഡ് കോണ്‍സ്റ്റബിൾ " എന്നൊരു പ്രയോഗം ഉണ്ടോ എന്നറിയില്ല , പക്ഷെ ഏതാണ്ട് അങ്ങനെ ഒരു മഹാഭാഗ്യമായിരുന്നു അത്.

കേസ് അന്വേഷണത്തിന്റെ പുരോഗതി കണ്ട് സുപ്രീം കോടതി സിബിഐയെ വിളിച്ചത് " കൂട്ടിലടക്കപെട്ട തത്ത " എന്നാണ്. യജമാനൻ പറയുന്നത് ഏറ്റു  പറയുക മാത്രമല്ല, ഒന്നിലധികം യജമാനന്മാരും ഒരു തത്തയും എന്ന ഗതികേടിലാണ് സിബിഐ എന്നായിരുന്നു  കോടതിയുടെ നിരീക്ഷണം.

അന്വേഷണത്തിന്റെ ആദ്യ ഘട്ടങ്ങളിൽ എല്ലാം തങ്ങളുടെ റിപ്പോർട്ട്‌ സർക്കാരുമായി പങ്കു വച്ചിട്ടില്ല എന്നാ ഉറച്ച നിലപാടിലായിരുന്നു സിബിഐ, എന്നാൽ അരമന രഹസ്യങ്ങൾ ഫേസ്ബുക്കിൽ ഹിറ്റ്‌ ആകുന്നു എന്ന് കണ്ടതോടെ തത്ത സത്യം പറഞ്ഞു തുടങ്ങി. മെയ്‌ ആറിന് കോടതിയിൽ  സർക്കാരുമായുള്ള മീറ്റിങ്ങുകളെ പറ്റി CBI പരസ്യമായി സമ്മതിച്ചു.

അന്വേഷണ റിപ്പോർട്ട്‌ സർക്കാരുമായി പങ്കുവച്ചു എന്നതിനപ്പുറം, അവർ ( ലോ മിനിസ്റ്റെർ , PMO ) നിർദേശിച്ച തിരുത്തലുകൾ റിപ്പോർട്ടിൽ വരുത്തി എന്നതാണ് ഇവിടെ മനസിലാക്കേണ്ട കാര്യം.SI  ക്ക് എതിരെയുള്ള റിപ്പോർട്ട്‌  കോടതിയിൽ ഹാജരാക്കുന്നതിന് മുന്നേ ഏമാനെ കാണിച്ചു അനുവാദം വാങ്ങുന്ന മര്യാദ. നാട്ടിലെ സാധാരണ കള്ളന്മാർക്കും  ഈ സൗകര്യം ലഭ്യമായിരുന്നെങ്കിൽ ജയിലിൽ ചപ്പാത്തിയും കോഴിക്കറിയും ഉണ്ടാക്കാൻ ആളെ കിട്ടാതെ വന്നേനെ.

എന്താണ് തിരുത്തിയത് എന്ന് അന്വേഷിച്ചാൽ നമ്മൾ വീണ്ടും കഥയുടെ മർമ്മത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു ചെല്ലും.  സുതാര്യമായ ലേലത്തിലൂടെ കൽക്കരി പാടങ്ങൾ അനുവദിക്കുന്നതിന് പകരം , സ്റ്റിയറിംഗ് കമ്മിറ്റി എന്ന പുതുമയുള്ള ആശയവുമായി സർക്കാർ മുന്നോട്ട് പോയതിനെ പറ്റിയും , ഈ ചർച്ചകളുടെ ഫയലുകൾ കാണാതായതിനെ പറ്റിയും  ആദ്യ ഭാഗത്തിൽ പറഞ്ഞല്ലോ, സിബിഐ റിപ്പോർട്ടിൽ സർക്കാർ നിർദേശിച്ച തിരുത്തലുകളും ഈ കമ്മിറ്റിയെ പറ്റിയായിരുന്നു എന്ന് പ്രത്യേകം പറയണോ ?.

കൽക്കരി പാടങ്ങൾ അനുവദിച്ച സ്ക്രീനിംഗ് കമ്മിറ്റി , അപേക്ഷകളുടെ മൂല്യം നിർണയിക്കാൻ ഒരു പോയിന്റ്‌ സിസ്റ്റം ഉണ്ടാക്കിയില്ല എന്ന വിമർശനമാണ് PMO തിരുത്താൻ ആവശ്യപെട്ടത്‌, അതായത് രാജ്യത്തിൻറെ പ്രകൃതി വിഭവങ്ങൾ എന്തടിസ്ഥാനത്തിലാണ് സ്വകാര്യ കമ്പനികൾക്ക് നൽകിയത് എന്നതിനെ പറ്റി സിബിഐ അധികം ചിന്തിക്കേണ്ട എന്ന് സാരം.

കല്ക്കരി പാടങ്ങൾക്ക് വേണ്ടിയുള്ള അപേക്ഷകൾ പരിശോധിക്കുമ്പോൾ തങ്ങളുടെ തീരുമാനങ്ങളെ ന്യായീകരിക്കാൻ കമ്മിറ്റി ചാർട്ടുകളും റിപ്പോർട്ടുകളും തയ്യാറാക്കിയില്ല എന്ന പരാമർശമാണ് അശ്വിനി കുമാർ എഡിറ്റു ചെയ്തു നീക്കിയത്.

കോടികളുടെ മൂല്യമുള്ള കലക്കാരി പാടങ്ങൾ സ്വകാര്യ മേഖലക്ക് കൈമാറിയ സ്ക്രീനിംഗ് കമ്മിറ്റി എന്തടിസ്ഥാനത്തിലാണ് അവ കൈമാറിയത് എന്ന് കണ്ടു പിടിക്കാൻ ജനം മാനത്തേക്ക് നോക്കേണ്ടി വരും.

1. വ്യക്തമായ ഒരു പോയിന്റ്‌ സിസ്റ്റം നിലവിലുണ്ടായിരുന്നില്ല

2.  കമ്മിറ്റിയുടെ തീരുമാനം വ്യക്തമാക്കുന്ന റിപ്പോർട്ടുകൾ നിലവിലില്ല

3. കമ്മിറ്റി നടത്തിയ ചർച്ചകളെ പറ്റിയുള്ള ഫയലുകൾ ( ) കാണാനില്ല.

'കരി' നോട്ടത്തിൽ തെളിയുന്നോരിന്ത്യ - I

മഷി നോട്ടം എന്നൊരു ചെപ്പടി വിദ്യയുണ്ട്. കരി പോലൊരു മിശ്രിതം ഒരു പാത്രത്തിൽ പുരട്ടി കുട്ടികളെ കൊണ്ട് അതിൽ നോക്കി ഭൂതവും , ഭാവിയും വർത്തമാനവും വായിപ്പിച്ച് എടുക്കുന്ന സുന്ദര വിദ്യ. നിഷ്കളങ്കരായവർ നോക്കിയാലെ സത്യം തെളിയൂ എന്ന വിശ്വാസത്തിലാണ്‌ കുട്ടികളെ ഉപയോഗിക്കുന്നത്.

മഷി നോട്ടം ഇന്ന് നാട്ടിൽ നിന്ന് അപ്രത്യക്ഷമായി എങ്കിലും, ഇന്ത്യയുടെ ഭൂതവും ഭാവിയും ഗണിച്ചു നോക്കാൻ പറ്റിയൊരു മഷി നോട്ടമുണ്ട്, അത് കണ്കെട്ട് വിദ്യ പോലെ ഓടി മറയുന്ന 'കരി ' ഫയലുകൾക്കുള്ളിൽ ഉറങ്ങി കിടക്കുകയാണ് എന്ന് മാത്രം.

പറഞ്ഞു വരുന്നത് മഷിയിട്ട് നോക്കിയാലും കണ്ടു പിടിക്കാൻ കഴിയാത്ത 'കോൾ ഗേറ്റ്' ഫയലുകളെ പറ്റിയാണ്. മഷി നോട്ടത്തിന് കുട്ടി നിഷ്കളങ്കൻ ആയിരിക്കണം എങ്കിൽ, ഈ കരി നോട്ടത്തിന് ഒരല്പം വക്ര ബുദ്ധി വേണ്ടി വരും.

കഥ തുടങ്ങുന്നത് തൊണ്ണൂറുകളുടെ ആദ്യ പകുതിയിലാണ്. 10 വർഷത്തിൽ രാജ്യത്തെ കോൾ ഉത്പാദനം ഇരട്ടിയാക്കാൻ സർക്കാർ തീരുമാനിക്കുന്നു , വികസനത്തിലേക്ക് കുതിക്കുന്ന ഒരു രാജ്യത്തിൻറെ ഊർജ സുരക്ഷ ഉറപ്പക്കാൻ ഉള്ള തീരുമാനം. 73 ൽ ഇന്ദിരാ ഗാന്ധി നടപ്പാക്കിയ coal mines nationalisation act തിരുത്താനുള്ള നീക്കം ഉണ്ടാവുന്നത് സർക്കാരിന് സ്വകാര്യ മേഖലയുടെ സഹായമില്ലാതെ കോൾ ഉത്പാദനം ഇരട്ടിയാക്കാൻ കഴിയില്ല എന്ന ചിന്തയിൽ നിന്നാണ്.

93 ലാണ് പുതിയ നിയമം നിലവിൽ വരുന്നത്. കോൾ ഉത്‌പാദനത്തിൽ സ്വകാര്യ പങ്കാളിത്തം അനുവദിക്കുന്നതും, അത് നിലവിൽ ഊർജ ഉത്‌പാദനത്തിനും , പിന്നീട് കൂട്ടി ചേർക്കാവുന്ന മറ്റ് ആവശ്യങ്ങൾക്കും ഉപയോഗപ്പെടുത്താം എന്നതായിരുന്നു പ്രധാന വ്യവസ്ഥ. ഇതിലെ 'മറ്റ് ആവശ്യങ്ങൾ ("other end uses, which may be notified from time to time time" ) ഒന്ന് ഓർത്തു വച്ചോളൂ. യെവൻ കഥയിലെ ഒരു ട്വിസ്റ്റ്‌ കഥാപാത്രമാണ്.

സ്വകാര്യ കമ്പനികളെ കയറൂരി വിടാതിരിക്കാൻ കൃത്യമായ നിബന്ധനകളോടെയാണ് നിയമം നിലവിൽ വന്നത്. താഴെ പറയുന്ന നാല് പ്രധാന കാര്യങ്ങളാണ്‌ സർക്കാർ മുന്നോട്ടു വച്ചത്.

1. സ്വകാര്യ കമ്പനികൾക്ക് നൽകുന്ന കോൾ പാടങ്ങൾ അടിസ്ഥാന സൌകര്യങ്ങൾ ( road , rail , power ) ഇല്ലാത്തവ ആയിരിക്കണം

2. സർക്കാർ വികസിപ്പിച്ച , അല്ലെങ്കിൽ വികസിപ്പിക്കാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്ന കൽക്കരി പാടങ്ങൾ സ്വകാര്യ മേഖലക്ക് കൈമാറരുത്.

3. സ്വകാര്യ കൽക്കരി പാടങ്ങൾ സർക്കാർ പാടങ്ങളിൽ നിന്നും ദൂരെ ആയിരിക്കണം. ( സർക്കാർ ചിലവിൽ നിർമ്മിച്ച സൌകര്യങ്ങൾ സ്വകാര്യ മേഖല ദുരുപയോഗം ചെയ്യാതിരിക്കാൻ )

4. സ്വകാര്യ മേഖലക്ക് കൈമാറിയ കൽക്കരി പാടങ്ങൾ വികസിപ്പിക്കാൻ ഉള്ള ചിലവ് അവരുടെ ഉത്തരവാദിത്വമാകുന്നു. മൈനിംഗ് നടത്താൻ ഉള്ള സാങ്കേതിക പരിജ്ഞാനവും , വിഭവ ശേഷിയും ഉള്ള കമ്പനികൾക്ക് മാത്രമേ ലൈസൻസ് നൽകാവൂ.

ഇതിനുമപ്പുറം, അടിസ്ഥാന സൌകര്യങ്ങൾ ഇല്ലാതെ കൽക്കരി പാടങ്ങൾ അനുവദിക്കുന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ സ്വകാര്യ കമ്പനികളിൽ നിന്ന് ഈടാക്കുന്ന വില കുറവായിരുന്നു. കാരണം ലാഭത്തിന് വേണ്ടിയല്ലല്ലോ , രാജ്യത്തിന്റെ നന്മക്കു വേണ്ടിയല്ലേ ഈ കൈമാറ്റം. അത് മാത്രമല്ല , സ്വകാര്യ മേഘല അടിസ്ഥാന സൌകര്യങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി കാര്യമായ മുതൽ മുടക്ക് നടത്തുന്നു എന്നതും പരിഗണിക്കണമല്ലോ.

രാജ്യത്തിൻറെ ഊർജ പ്രതിസന്ധി മാറി കടക്കാൻ സർക്കാരും സ്വകാര്യ കമ്പനികളും കൈ കോർത്ത്‌ നീങ്ങുന്ന ഒരു സുന്ദര ഭാവിയെ പറ്റി ഒരു നിമിഷം ഒന്നാലോചിച്ചു നോക്കൂ. പക്ഷെ, ആധുനിക ഇന്ത്യയുടെ കരി വഴികളിലൂടെ ഉള്ള യാത്ര വിഭാവനം ചെയ്യപ്പെട്ട വഴികളിലൂടെ ആയിരുന്നില്ല.

സാധാരണ രീതിയിൽ കൽക്കരി പാടങ്ങൾ എതു കമ്പനിക്ക് നൽകണം എന്ന തീരുമാനം എങ്ങനെ ആവും ?. ഇന്ത്യൻ / അന്താരാഷ്ട്ര കമ്പനികൾ ഉൾപ്പെടുന്ന ഒരു ലേലം ആവും മനസ്സിൽ വരിക. പക്ഷെ, അവിടെയും ഉണ്ട് പുതുമ മിക്കവാറും കൽക്കരി പാടങ്ങളും അനുവദിച്ചത് ഒരു സർക്കാർ "stereing committe" ആണ്.

കമ്പനികൾ ലൈസൻസ് വേണ്ട കൽക്കരി പാടങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുത്ത ശേഷം ഈ കമ്മിറ്റിക്ക് അപേക്ഷ നൽകുന്നു. 'കൂലംകർഷമായ' ചർച്ചകൾക്ക് ശേഷം കമ്മിറ്റി മൈനിങ്ങ് ലൈസെൻസ് അനുവദിക്കുന്നു. ഈ കമ്മിറ്റി മീറ്റിംഗ്ഫയലുകളാണ് കാണാതായ കരി ഫയലുകളിൽ പലതും

എന്ന് പറയുമ്പോൾ തന്നെ സുതാര്യതയുടെ ആഴം അറിയാമല്ലോ. കോടികളുടെ മതിപ്പുള്ള കൽക്കരി ഖനികൾ സ്വകാര്യ മേഖലക്ക്കൈ മാറാൻ അടച്ചിട്ട മുറിയിൽ ഒരു കമ്മിറ്റി കൂടിയാൽ എന്ത് സംഭവിക്കും എന്നറിയാൻ സലിം കുമാർ പറഞ്ഞത് പോലെ അൽപം കോമണ്‍ സെൻസ് മാത്രം പോരെ ?.


CIL ( Coal India Limited) അടിസ്ഥാന സൌകര്യങ്ങൾ ഒരുക്കിയ കല്ക്കരി പാടങ്ങൾ സ്വകാര്യ മേഖലക്ക് കൈമാറിയാണ് കളി തുടങ്ങുന്നത്. വഴി ഇല്ലാത്തതു കൊണ്ട് വില കുറച്ചു പഞ്ചായത്ത് മെമ്പർ വാങ്ങിയ ഭൂമിയിലേക്ക്‌ പഞ്ചായത്ത് ചിലവിൽ റോഡ്‌ വെട്ടി ഭൂമിക്കു പൊന്നും വിലയാക്കുന്ന പഴയ നാട്ടു വിദ്യ തന്നെ.

ഇതൊന്നും പോരാതെയാണ് end use എന്ന ട്വിസ്ടുമായി സർക്കാർ രംഗത്തിറങ്ങുന്നത്. കോൾ കമ്പനികൾക്ക് മാത്രമല്ല , സിമെന്റ്, സ്റ്റീൽ തുടങ്ങിയ കമ്പനികൾക്കും കൽക്കരി പാടങ്ങൾ അനുവദിക്കാം എന്ന പുരോഗമന തീരുമാനം കളിയുടെ ഗതി തന്നെ മാറ്റി.മൈനിംഗ് നടത്താനുള്ള സാങ്കേതിക വിദ്യയോ , അതിനുള്ള സാമ്പത്തിക ശേഷിയോ ഇല്ലാത്ത കമ്പനികൾക്ക് മൈനിംഗ് ലൈസൻസ് കിട്ടാൻ വഴിയൊരുങ്ങുന്നത് ഈ മാറ്റത്തിൽ നിന്നാണ്.


മൈനിംഗ് നടത്താനുള്ള സാങ്കേതിക വിദ്യയോ , വിഭവ ശേഷിയോ ഇല്ലാത്തപുഷപ് സ്റ്റീൽ എന്ന സ്ഥാപനത്തിന് വെറും ഒരു ലക്ഷം രൂപയ്ക്കാണ് ഛത്തിസ്‌ഗഡിൽ മൈനിങ്ങ് ലൈസെൻസ് അനുവദിക്കുന്നത്. നവഭാരത് പവർ എന്നാ ഹൈദരാബാദ് കമ്പനി ആകട്ടെ, അവർ വാങ്ങിയ രണ്ട് മൈനുകൾ 230 കോടി രൂപക്കാണ് മറിച്ചു വിറ്റത്. രാജ്യത്തെ കുന്നുകളും മലകളും സൂപ്പർ ഹിറ്റ്‌ പടത്തിന്റെ ടിക്കറ്റ്‌ പോലെ ബ്ലാക്കിൽ പത്ത് ഇരട്ടിക്ക് മറിച്ചു വിൽക്കുന്ന സൂപ്പർ വികസനം.


വനങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കാൻ നിർണയിച്ച സുരക്ഷിത മേഘലകൾ മൈനിങ്ങിന് അനുയോജ്യമാണ് എന്ന കണ്ടെത്തലായിരുന്നു മറ്റൊരു വിവാദപരമായ . വനങ്ങളിൽ മൈനിംഗ് നടത്തുമ്പോൾ അവിടെ ആദിവാസികൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ എന്ത് ചെയ്യും എന്നോട് ചോദ്യമുണ്ട്. എളുപ്പമല്ലേ ഉത്തരം , രാജ്യ പുരോഗതിക്കു മുന്നിൽ, വോട്ട് ബാങ്ക് അല്ലാത്ത ആദിവാസികൾക്ക് എന്ത് പ്രസക്തി ?. സിമന്റ്‌ കമ്പനി ചുളു വിലക്ക് നേടിയെടുത്ത മൈനുകളിൽ നിന്ന് അവർക്ക് കാശു വാരാൻ വേണ്ടി അവനവൻറെ അവസ വ്യവസ്ഥ വിട്ട് ഇറങ്ങേണ്ടി വരുന്ന ആദിവാസികളുടെ കാര്യം പിന്നെ നമ്മളുടെ സ്വീകരണ മുറികളിൽ എത്തുന്നതെ ഇല്ലല്ലോ.


93 മുതൽ 2010 വരെ 218 കോൾ ബ്ലോക്കുകൾ ആണ് അനുവദിക്കപ്പെട്ടത് . നരസിംഹറാവു സർക്കാർ അഞ്ചും, ദേവ ഗൌഡ നാലും കോൾ ബ്ലോക്കുകൾ അനുവദിച്ചപ്പോൾ BJP ഭരണ കാലത്ത് 32 ബ്ലോക്കുകൾ അനുവദിക്കപെട്ടു പക്ഷെ 2004 മുതൽ 2010 വരെ 175 ബ്ലോക്കുകൾ അനുവദിച്ചു കൊണ്ട് UPA ഇവരെയെല്ലാം നിഷ്പ്രഭമാക്കുന്ന പ്രകടനമാണ് കാഴ്ച വയ്ച്ചത്‌.


നിയമം സ്വകാര്യ മേഖലക്ക് നട്ടെല്ല് വളച്ചു കൊടുക്കുന്ന, അധികാരവും, രാഷ്ട്രീയ സ്വാധീനവും ഇല്ലാത്തവരുടെ ആവാസ വ്യവസ്ഥകളെ വിൽപ്പന ചരക്കാക്കുന്ന ഇന്നത്തെ ഇന്ത്യയുടെ നേർക്കാഴ്ചയാണ്‌ കോൾ ഗേറ്റ്. ഈ അഴിമതിയും അതിന്റെ അന്വേഷണവും എങ്ങനെ അവസാനിക്കുന്നു എന്നത് ഇന്ത്യയുടെ ഭാവിയെ പറ്റിയുള്ള വ്യക്തമായ സൂചന ആയേക്കാം.


പ്രധാന മന്ത്രിയുടെ ഓഫീസിലേക്ക് വരെ നീണ്ട അന്വേഷണം സിബിഐ കൈകാര്യം ചെയ്തതിനെ പറ്റിയും, ഇന്ത്യയുടെ പരമോന്നത നീീതി പീഠം അവരെ കൂട്ടിലടച്ച തത്ത എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കേണ്ടി വന്നതിനെയും പറ്റി മറ്റൊരു പോസ്റ്റിൽ.

ക്യാമറകൾ കണ്ണടച്ചിരിക്കുന്ന കാലത്ത്..

The revolution will not be televised, will not be televised,

will not be televised, will not be televised.

The revolution will be no re-run brothers;

The revolution will be live. -- Gil Scott-Heron

ടെലിവിഷൻ ക്യാമറകൾ കണ്ണടച്ചിരിക്കുന്ന കാലത്ത് ടർക്കി കത്തുകയാണ്‌., നഗര മധ്യത്തിലെ പാർക്ക്‌ ഇടിച്ചു നിരത്തി ഷോപ്പിംഗ്‌ സെന്റെർ പണിയാനുള്ള സർക്കാർ തീരുമാനമാണ് Erdogan നയിക്കുന്ന AKP പാർട്ടിയുടെ സർക്കാരും ജനങ്ങളും തമ്മിലുള്ള പോരാട്ടത്തെ തെരുവിലേക്ക് വലിച്ചിഴച്ചത്. സമാധാനപരമായി പാർക്കിനുള്ളിൽ സമരം നടത്തിയ വിദ്യാർഥികളെ പോലീസ് അടിച്ചമർത്തിയതോടെ ആണ് ജനം തെരുവിലേക്ക് ഇറങ്ങിയത്‌. .. ടർക്കിഷ് മീഡിയ ഇപ്പോഴും പ്രതിഷേധങ്ങളെ അവഗണിക്കുകയാണ് .

പാർക്ക്‌ ഒരു പ്രതീകം മാത്രമാണ് , അത് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത് ടർക്കിയിലെ ഭരണ സംവിധാനങ്ങളിൽ പിടി മുറുക്കിയിരിക്കുന്ന അഴിമതിയും , അതിനുമപ്പുറം ഒരു സെക്യുലർ ഭരണകൂടത്തിൽ നിന്ന് ഏകാധിപത്യതിലെക്കും മത രാഷ്ട്രത്തിലെക്കും ടർക്കി നടത്തുന്ന ചുവടു വയ്പ്പുകൾ തന്നെയാണ്. ഈ ഭരണകൂടം നടപ്പിലാക്കിയ മാറ്റങ്ങളിൽ ചിലത് ചുവടെ

1. പത്ര പ്രവർത്തകർക്കെതിരെ രാജ്യ ദ്രോഹ കുറ്റം ചുമത്തൽ. നൂറു കണക്കിന് പത്ര പ്രവർത്തകർ ജയിലിലാണ്

2. സ്കൂളുകളിലും സമൂഹത്തിലും മത സ്വാധീനം വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ ഉള്ള നടപടികൾ.

3. ജന പ്രക്ഷോഭങ്ങൾക്ക് എതിരെ എടുക്കുന്ന കനത്ത പോലീസ് നിലപാടുകൾ.

4. ജനങ്ങളുടെ ജീവിത രീതിയിൽ ഉള്ള ഇടപെടലുകൾ (പൊതു സ്ഥലങ്ങളിൽ ചുംബിക്കുന്നതിനു വിലക്ക് , അബോർഷൻ നിരോധനം , മദ്യത്തിന് എതിരായ നിലപാടുകൾ )

5. ഭരണ ഖടനാ കോടതിയെ നിയന്ത്രിക്കാനുള്ള നീക്കങ്ങൾ.

6. അഴിമതി , നിയന്ത്രണങ്ങൾ ഇല്ലാത്ത സ്വകാര്യ വൽക്കരണം.

സമരം ഒരു കാലത്ത് ഏറെ ജനപ്രീതി നേടിയ , ജനാധിപത്യപരമായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട സർക്കാരിന് എതിരെയാണ് എന്നതും ശ്രദ്ധേയം . ടർക്കിയെ സാമ്പത്തിക പുരോഗതിയിലേക്ക് നയിച്ച, മൂന്ന് തിരഞ്ഞെടുപ്പുകൾ ജയിച്ച പാർട്ടി അഴിമതിയിലും , മുൻവിധികളിലും മുങ്ങി ജനങ്ങളിൽ നിന്ന് അകലുന്നത് മറ്റു ജനാധിപത്യ സർക്കാരുകൾക്ക് ഒരു പാഠം ആകേണ്ടതാണ്. അവർ കേൾക്കാൻ തയ്യാറാണെങ്കിൽ


കൂടുതൽ അറിയാൻ
===================

1. http://www.guardian.co.uk/commentisfree/2013/jun/03/turkey-protest-worth-heeding-editorial

2. http://www.guardian.co.uk/world/feedarticle/10821900

3. Pictures : http://imgur.com/a/k5WkW

ഷാ ബാനുവിൽ നിന്ന് ബാബറി മസ്ജിദിലേക്ക് ...

The Muslim Women (Protection of Rights on Divorce) Act എന്ന് കേൾക്കുമ്പോൾ മനസ്സിൽ വരുന്ന ഒരു ചിത്രം ഉണ്ട്. വിവാഹ മോചനം നേടുന്ന മുസ്ലിം സ്ത്രീകൾക്ക് സംരക്ഷണം കൊടുക്കുന്ന ഒരു നിയമത്തെ പറ്റിയുള്ള ചിത്രം. ചരിത്രം പക്ഷെ പറയുന്നത് മറ്റൊന്നാണ് ഇന്ത്യൻമതേതരത്വം നേരിട്ട ഏറ്റവും വലിയ പരീക്ഷണമായ ബാബറി മസ്ജിദിന്റെ തകർച്ചയിലേക്ക് നയിച്ച, കോണ്‍ഗ്രസ്‌ സര്ക്കാരിന്റെ മത പ്രീണന നയങ്ങളുടെ തുടക്കം ഈ നിയമത്തിൽ നിന്നാണ് എന്ന് ചരിത്രകാരന്മാർ വാദിക്കുന്നു.


തന്റെ ഭാര്യയായിരുന്ന ഷാ ബാനോക്ക് ജീവനാംശം കൊടുക്കാൻ വിധിച്ച ഹൈ കോടതിക്കെതിരെ ഭർത്താവായ അഹമ്മദ്‌ ഖാൻ നല്കിയ പരാതിയിൽ സുപ്രീം കോടതിയുടെ വിധി വരുന്നത് 1985 ൽ ആണ്. ഇസ്ലാമിക്‌ പേർസണൽ ലോ അനുസരിച്ച് 3 മാസം ജീവനാംശം നല്കിയത് കൊണ്ട് മുന് ഭാര്യയെ സംരക്ഷിക്കേണ്ട കടമ തനിക്കില്ല എന്നായിരുന്നു ഖാന്റെ വാദം. ഈ വാദം തള്ളിയ കോടതി CPC (Criminal Procedure Code) 125 പ്രകാരം ഷാ ബാനോക്ക് ജീവനാംശ തുകക്ക് അർഹതയുണ്ട് എന്ന് വിധിച്ചു.


ഈ വിധിക്കൊപ്പം കോടതി uniform civil code നെ പറ്റിയും , അതിൽ ഉൾപെടാത്ത മുസ്ലിം മത വിഭാഗത്തെ പറ്റിയും നടത്തിയ ചില പരാമർശങ്ങൾ മുസ്ലിം മത പണ്ഡിതന്മാരുടെ പ്രതിഷേധം ക്ഷണിച്ചു വരുത്തി. ഈ സാഹചര്യത്തിലാണ് ജി എം ബനാത്ത് വാല, മുസ്ലിം സമുദായത്തെ CPC 125 എന്ന നിയമത്തിന് പുറത്തു കൊണ്ട് വരാൻ മുകളില പറഞ്ഞ ബിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്നത്‌.


കോണ്‍ഗ്രസിന്‌ മൃഗീയ ഭൂരിപക്ഷം ഉള്ള സഭയിൽ രാജീവ്‌ ഗാന്ധിയുടെ വിശ്വസ്തൻ ആരിഫ് മുഹമ്മദ്‌ ഖാനെ പോലെ ഉള്ള നേതാക്കൾ ബില്ലിനെ നിശിതമായി എതിർത്തു , ആദ്യ ശ്രമത്തിൽ ബിൽ സഭയിൽ പരാജയപ്പെട്ടു. പക്ഷെ സഭക്ക് പുറത്ത് പ്രതിഷേധം ശക്തമായി തുടർന്നു , എതിർപ്പുകളെ ഭയന്ന് ഷാ ബാനോ തന്റെ നിലപാടിൽ നിന്ന് പിന്മാറി, ഉത്തരേന്ത്യയിൽ മുസ്ലിങ്ങൾ കോണ്‍ഗ്രസിന്‌ എതിരാകും എന്ന് ഭയന്ന രാജീവ്‌ ഗാന്ധി തന്റെ ആദ്യ നിലപാടിൽ നിന്ന് പിന്നോട്ട് പോയി, 1986 ൽ മുസ്ലിം പേർസണൽ ലോ CPC 125 യുടെ പരിധിക്ക് പുറത്ത് ആക്കുന്ന ബിൽ കോണ്‍ഗ്രസ്‌ സഭയിൽ അവതരിപ്പിച്ചു വിജയിപ്പിച്ചു. ആരിഫ്‌ മുഹമ്മദ്‌ ഖാൻ രാജി വച്ച് പുറത്തു പോയി.


മുസ്ലിം മത പ്രീണനം നടത്തുന്ന സർക്കാർ എന്ന ആരോപണത്തിൽ നിന്നും രക്ഷപെടാൻ രാജിവ് ഗാന്ധിയും കോണ്‍ഗ്രസ്സും കണ്ടത്തിയ വഴി ഇന്ത്യയുടെ ചരിത്രത്തിലെ കറുത്ത അധ്യായമായി മാറി. 1950 മുതൽ തർക്ക സ്ഥലമായിരുന്ന ബാബറി മസ്ജിദിന്റെ പൂട്ടുകൾ തുറക്കാൻ ഉള്ള ഉത്തരപ്രദേശ് കോടതിയുടെ വിധി പ്രധാന മന്ത്രിയുടെ നേരിട്ടുള്ള ഇടപെടൽ മൂലമായിരുന്നു എന്ന് രാമചന്ദ്ര ഗുഹയെപ്പോലെ ഉള്ള ചരിത്രകാരന്മാർ ഉറച്ചു വിശ്വസിക്കുന്നു.



തർക്ക സ്ഥലം ഹിന്ദുക്കൾക്ക് തുറന്നു കൊടുത്താൽ പ്രശ്നങ്ങൾ ഒന്നും ഉണ്ടാവില്ല എന്ന് ഉന്നത ഉദ്യോഗസ്ഥർ കോടതിക്ക് ഉറപ്പു നൽകി. കോടതി വിധി വന്ന് അര മണിക്കൂറിനകം ഉദ്യോഗസ്ഥർ ഗേറ്റ് തുറന്നു കൊടുത്തു. ഇന്ത്യയുടെ ദേശീയ ചാനൽ ആയ ദൂരദർശൻ ഈ നടപടികൾ നേരിട്ട് സംപ്രക്ഷേപണം ചെയ്തു. മൂന്ന് വർഷത്തിനു ശേഷം തിരഞ്ഞെടുപ്പിന് ഒരുങ്ങിയ രാജിവ് ഗാന്ധി തന്റെ പ്രചരണം തുടങ്ങിയത് അയോധ്യക്ക് അടുത്തുള്ള പട്ടണത്തിൽ നിന്നാണ്. ഹിന്ദു വോട്ട് ബാങ്ക് തന്നോടൊപ്പം എന്നുറപ്പിക്കാൻ തന്റെ അഭ്യന്തര മന്ത്രി ഭുട്ടാ സിംഗിനെ അയോധ്യയിലെ ശിലാന്യാസ ചടങ്ങിലേക്ക് അയക്കാനും മറന്നില്ല രാജീവ്‌ ഗാന്ധി.


തുലാസിന്റെ ഇരു വശവും ഒപ്പമാക്കി മതേതരത്വം എന്നാ പേരിൽ നടപ്പിലാക്കിയ ഇത്തരം മത പ്രീണനങ്ങൾ ഇന്ത്യയെയും കോണ്‍ഗ്രസിനെയും എവിടെ എത്തിച്ചു എന്നുള്ളതിന് കാലം സാക്ഷി. മസ്ജിദ് പൊളിക്കാൻ മൌനാനുവാദം കൊടുത്ത പ്രധാന മന്ത്രി എന്നാ പേര് നരസിംഹ റാവുവിന് ചരിത്രം പതിച്ചു നൽകിയപ്പോൾ ഷാ ബാനുവും , 86 ലെ കോടതി വിധിയും ഓർമയുടെ കയങ്ങളിൽ മാഞ്ഞു പോയി.

References

==========

1. India After Gandhi - Ramachandra Guha

2. Inspite of the Gods - Edward Luce

3. The Battle for India's Soul - Krishna Pokharel and Paul Beckett

4. Shah Bano, The Struggle and Surrender - Ritu Sarin. 

ജനാധിപത്യത്തിന്‍റെ യൂത്തന്‍ തുള്ളല്‍

പണ്ടേതോ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ്‌ കാരന്‍റെ ഒളിവിലെ ഓര്‍മകളില്‍ ആണ് കണാരേട്ടന്റെ കഥ വായിച്ചത്. 

ആറടി പൊക്കവും അതിനൊത്ത വണ്ണവും ഒരു കൊമ്പന്‍ മീശയും ഉള്ള കണാരേട്ടന്‍ ആയിരുന്നു ഒളിവില്‍ കഴിയുന്ന കുട്ടി സഖാക്കളുടെ സംരക്ഷകന്‍ . എന്നും വൈകീട്ട് എത്തുന്ന ഭക്ഷണത്തോടൊപ്പം കണാരേട്ടന്റെ ക്ലാസും ഉണ്ടാവും , പോലീസ് പിടിച്ചാല്‍ രഹസ്യങ്ങള്‍ പുറത്തു വിടാതെ മര്‍ദനം സഹിക്കുന്നതിനെ പറ്റി .  കത്തിയും ഇടുപ്പില്‍ തിരുകി നടക്കുന്ന കണാരേട്ടന്‍ അന്ന് കുട്ടി സഖാക്കളുടെ സച്ചിന്‍ ടെണ്ടുല്‍ക്കര്‍ ആയിരുന്നു. 

അങ്ങനെ ഒരുപാട് സഖാക്കളേ വിപ്ലവ വീര്യം പഠിപ്പിച്ച കണരേട്ടനെ ഒരിക്കല്‍ പോലീസ്  പിടിച്ചു . ആദ്യത്തെ അടിയില്‍ ജനിച്ചത്‌ മുതല്‍ അന്ന് വരെ അറിഞ്ഞ  എല്ലാ സത്യങ്ങളും കണാരേട്ടന്‍ വിളിച്ച് പറഞ്ഞു എന്നത് ചരിത്രം.

ഇന്ത്യയിലെ ജനാധിപത്യത്തെ കുറിച്ച് കേള്‍ക്കുമ്പോഴൊക്കെ എന്നിക്കൊര്‍മ വരിക കണാരേട്ടന്റെ കഥയാണ് . ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ജനാധിപത്യ രാഷ്ട്രത്തെ ഭരിക്കുന്ന പാര്‍ട്ടികളില്‍ ഒന്നും ഉള്‍ പാര്‍ട്ടി ജനാധിപത്യം മഷിയിട്ടു നോക്കിയാല്‍ കാണാനില്ല.  അച്ഛനും , മകനും കൂടി ഭരിക്കുന്ന DMK യും സമാജ് വാദി പാര്‍ട്ടിയും, പിന്നെ മയാവതിയുടെയും , ശരദ് പവാറിന്‍റെയും സ്വന്തം പാര്‍ട്ടികള്‍ , ഇതിനൊക്കെ മുകളില്‍ അമ്മയും കുഞ്ഞും ഭരിക്കുന്ന നമ്മളുടെ രാജ്യത്തെ ഏറ്റവും വലിയ രാഷ്ട്രീയ പാര്‍ട്ടി. ഇവരെല്ലാം ഉള്ള നാട്ടില്‍ ഇപ്പോഴും ജനാധിപത്യം ഉണ്ട് എന്നതൊരു മഹാത്ഭുതം തന്നെയാണ്. 

ഇന്ത്യന്‍ സ്വതന്ത്ര സമരത്തിന്‍റെ മുന്നണി പോരാളിയായിരുന്ന , ഏതാണ്ട് എല്ലാ കൊല്ലവും ഒരു പുതിയ പ്രസിഡന്റിനെ തിരഞ്ഞെടുത്തിരുന്ന ഇന്ത്യന്‍ നാഷണല്‍ കോണ്‍ഗ്രസ്‌ ഒരു കുടുംബത്തിന്‍റെ സാരിത്തുമ്പില്‍ ഒതുങ്ങിപ്പോയതെങ്ങനെ എന്നറിയാന്‍ ഒരല്പം ചരിത്രം മരിച്ചു നോക്കണം.  പിറവി കൊണ്ട 1885 മുതല്‍ സ്വാതന്ത്ര്യം കിട്ടിയ 1947 വരെ ഉള്ള അറുപത്തി രണ്ട് വര്‍ഷങ്ങളില്‍ അമ്പത്തി മൂന്ന് വ്യത്യസ്ത പ്രസിഡന്റ്‌മാര്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു കോണ്‍ഗ്രസിന്‌. . നെഹ്രുവിന്‍റെ കൈപ്പിടിയില്‍ നിന്ന് ഇന്ദിരാ ഗാന്ധിയുടെ കീഴിലേക്ക് പോകും വരെയുള്ള മുപ്പത് വര്‍ഷത്തില്‍ (1947 - 1977) പ്രസിഡന്റ്‌മാരുടെ എണ്ണം പത്തായി ചുരുങ്ങി. 

വല്ലഭായി പട്ടേലിന്റെ മരണ ശേഷം പാര്‍ട്ടി നെഹ്രുവിന് കീഴില്‍ ആയിരുന്നെങ്കിലും ലാല്‍ ബഹദൂര്‍ ശാസ്ത്രിയെപ്പോലെ , കമരജിനെ പോലെ വ്യക്തിത്വമുള്ള നേതാക്കളുടെ സ്വരം ഉയര്‍ന്നു കേട്ടിരുന്നു പാര്‍ട്ടിയില്‍. . പാര്‍ട്ടിയെ ജനങ്ങളോട് അടുപ്പിക്കാന്‍ കാമരാജ്‌ നിര്‍ദേശിച്ച പ്ലാന്‍ അനുസരിച്ച് രാജി വയ്ക്കാന്‍ നെഹ്‌റു തയ്യാറായി എന്ന് കേട്ടിട്ടുണ്ട്. 

ജനാധിപത്യത്തില്‍ നിന്നും ഏകാധിപത്യതിലെക്കുള്ള പാര്‍ട്ടിയുടെ പോക്ക് തുടങ്ങുന്നത് ഇന്ദിരാ ഗാന്ധിയും പാര്‍ട്ടി നേതൃത്വവും ആയി അകലുന്നതോടെ ആണ്.  പിന്നീട് Congress (I) ആയി മാറിയ , ആദ്യം Congress(R) ആയിരുന്ന പാര്‍ട്ടി ഉണ്ടാക്കി ഇന്ദിരാ ഗാന്ധി  ഇന്ത്യന്‍ നാഷണല്‍ കോണ്‍ഗ്രസ്‌ വിടുമ്പോള്‍ ഭൂരിപക്ഷം നേതാക്കളും , പിന്നെ 71 ലെ ഇലക്ഷനില്‍  ജനങ്ങളും അവരെ ആണ് അംഗീകരിച്ചത് . അടിയന്തിരാവസ്ഥ എന്നാ ഇന്ത്യന്‍ ചരിത്രത്തിലെ കറുത്ത ദിനങ്ങളില്‍  പോലും പാര്‍ട്ടി ഇന്ദിരക്ക് ഒപ്പം നിന്നതോടെ ഗാന്ധി ഫാമിലിയുടെ സ്വന്തം പാര്‍ട്ടി ആയി കോണ്‍ഗ്രസ്‌ മാറിക്കഴിഞ്ഞു.

ഒരു പക്ഷെ അന്ന് ജനാധിപത്യത്തിന്‍റെ വശത്ത് നില്ക്കാന്‍ പാര്‍ട്ടിയും ജനങ്ങളും തീരുമാനിച്ചിരുന്നു എങ്കില്‍ ഇന്ത്യയുടെ ചരിത്രം തന്നെ മാറിപ്പോയേനെ എന്ന് വിശ്വസിക്കാനാണ് എനിക്കിഷ്ടം. 

എഴുപത്തി എട്ടില്‍ ഇന്ദിര ഗാന്ധി പ്രസിഡന്റായി അവരോധിക്കപെടുന്നതിന് ശേഷം പാര്‍ട്ടിയെ നയിച്ചവരെ ഒരൊറ്റ വിരലില്‍ എണ്ണാം. 84 ലെ അവരുടെ മരണം വരെ ഇന്ദിര ഗാന്ധി, പിന്നെടങ്ങോട്ട് രാജീവ്‌ ഗാന്ധി ഉണ്ടായിരുന്ന കാലത്തോളം രാജീവ്‌ ഗാന്ധി. പ്രധാന മന്ത്രിയും പാര്‍ട്ടി നേതാവും ഒന്ന് എന്ന  തത്വം നരസിംഹ റാവുവും തെറ്റിച്ചില്ല. അധികാരം ഇല്ലാതിരുന്ന രണ്ട് വര്‍ഷം (96- 98 )പാര്‍ട്ടിയെ നയിക്കാനുള്ള യോഗം സിതാറാം കേസരിക്കും കിട്ടി. 

ഗാന്ധി ഫാമിലിയുടെ പുറകെ ഇറങ്ങി തിരിച്ച കോണ്‍ഗ്രസ്‌ പാര്‍ട്ടിക്ക് അവരില്ലാതെ നിലനില്പില്ല എന്ന തിരിച്ചറിവില്‍ നിന്നാണ് പാര്‍ട്ടി 98ല്‍ സോണിയ ഗാന്ധിയെ നേതൃത്വം ഏല്‍പ്പിക്കുന്നത് . കോണ്‍ഗ്രസ്‌ എന്ന പാര്‍ട്ടിയെ സത്യത്തില്‍ ഒരുമിച്ചു നിര്‍ത്തുന്നത് ഗാന്ധി ഫാമിലി എന്നാ ഫെവികോള്‍ ആണ്. പാര്‍ട്ടിയെ അവര്‍ക്ക് ആവശ്യം ഉള്ളതില്‍ കൂടുതല്‍ പാര്‍ട്ടിക്ക് അവരെ ആവശ്യം ഉണ്ട് എന്ന് തിരിച്ചറിയുമ്പോള്‍ ഇന്ത്യന്‍ ജനാധിപത്യത്തിന്‍റെ സത്യസന്ധമായ ഒരു ചിത്രം നമുക്ക് കിട്ടുന്നു.

പിന്നീടിങ്ങോട്ട്‌ 1998 മുതല്‍ ഇന്ന് വരെ ഉള്ള പതിനാല് വര്‍ഷം (98-2014) സോണിയ ഗാന്ധിയുടെ കീഴിലെ അച്ചടക്കമുള്ള കുട്ടിയാണ് ഇന്ത്യന്‍  ജനാധിപത്യത്തിന്‍റെ ആണിക്കല്ലായ പാര്‍ട്ടി.

അന്ധമായ ഈ ഭക്തി തന്നെയാണ് ഇന്ന് കേരളത്തിലും കാണാവുന്നത്‌ . ഹാലിയുടെ വാല്‍നക്ഷത്രം രണ്ടു തവണ കണ്ട  വൃദ്ധന്മാര്‍ പോലും ഒരു KPCC തിരഞ്ഞെടുപ്പ് കാണാന്‍ യോഗമില്ലാതെ മരിക്കുന്നതും ഇത് കൊണ്ടൊക്കെ തന്നെ.

തോടുപുഴയില്‍ തിരഞ്ഞെടുപ്പിന് ശേഷം അനിയന്മാര്‍ നാല് മണിക്കൂര്‍ യുത്തന്‍ തുള്ളല്‍ നടത്തി എന്ന് കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍, കോണ്‍ഗ്രസുകാരുടെ വിനീത വിധേയത്വത്തെക്കാള്‍  മെച്ചമല്ലേ അത് എന്ന് ഒരു ജനാധിപത്യ വിശ്വാസി ചിന്തിച്ചാല്‍ തെറ്റ് പറയാനാവുമോ ?.

ടി പിയും ചരിത്രവും

 "Shoot, coward! You are only going to kill a man!" എന്ന വാക്കുകളോടെയാണ് ലോകം കണ്ട ഏറ്റവും വലിയ വിപ്ലവകാരി മരണത്തെ നേരിട്ടത്.  കൊന്നവരും കൊല്ലിച്ചവരും  ചരിത്രത്തിന്റെ ചവറ്റു കുട്ടയിലെക്കാണ്  പോയത്, പക്ഷെ മരണം ചെ എന്ന രണ്ടക്ഷരം ചരിത്രത്തിന്റെ ചുവരില്‍ മായ്ക്കാനാവാത്ത  വിധം കോറിയിട്ടു. ആത്യന്തികമായി വിജയിക്കുന്നത് കശാപ്പുകാരല്ല, സ്വന്തം ആശയങ്ങള്‍ക്ക് വേണ്ടി പൊരുതി മരിക്കുന്ന ധീരര്‍ തന്നെയാണ്. 

മാസത്തില്‍ ഒന്ന് വച്ച് മുറ പോലെ രാഷ്ട്രീയ വധം നടക്കുന്ന നാട്ടില്‍ ടി പിയുടെ മരണം ഇത്ര വലിയ വാര്‍ത്തയാവുന്നത്‌ ഒരു യഥാര്‍ത്ഥ വിപ്ലവകാരിയോടുള്ള  മലയാളിയുടെ ആദരം കൊണ്ട് മാത്രമാണ്. അധികാരത്തിന്‍റെ  അപ്പ കഷ്ണങ്ങള്‍ക്ക് വേണ്ടി ജനത്തെ മറക്കുന്ന, ആരോടും സന്ധി ചെയ്യുന്ന, രാഷ്ട്രീയക്കാരെ കണ്ടു മടുത്തവര്‍ക്ക്, അധികാരത്തിനു പിറകെയല്ലാതെ, ആദര്‍ശത്തിന്റെ പിറകെ നടന്ന, തന്നെ കാത്തിരിക്കുന്ന കത്തി മുനകള്‍ക്ക് മുന്നില്‍ മുട്ട് മടക്കാത്ത ടി പിയോട് ആദരവുണ്ടായതില്‍  അതിശയമില്ല.

ആശയങ്ങള്‍ക്ക് വേണ്ടി പൊരുതി മരിച്ച ഈ സഖാവിന്റെ ചോരകൊണ്ട് നാം ചരിത്രമാകുന്ന ചുവരില്‍ എന്തെഴുതും?. ഈ ചോദ്യം ഇന്ന് പ്രതിക്കൂട്ടില്‍ നില്‍ക്കുന്ന CPI(M) എന്ന പാര്‍ട്ടിയോട്  മാത്രമല്ല, ഈ സമൂഹത്തിലെ ഓരോ വ്യക്തിയോടുമാണ്. ഒരു പക്ഷെ ചരിത്രം നമ്മെ നാളെ വിലയിരുത്തുന്നത് ഈ  പ്രതികരണങ്ങളിലൂടെ ആയിരിക്കും.

പാര്‍ട്ടി നേതാക്കള്‍ എത്ര പ്രസ്താവനകള്‍ നടത്തിയാലും  സംശയം ഇന്ന് ചെന്ന് നില്‍ക്കുന്നത്  CPI(M) എന്ന പാര്‍ടിയിലേക്ക് തന്നെയാണ്. കൊന്നതാരെന്നും കൊല്ലിച്ചതാരെന്നും തീരുമാനിക്കാന്‍ ഞാന്‍ ആളല്ല. അതിനിവിടെ പോലീസും കോടതിയും ഉണ്ട്. പക്ഷെ ഈ കൊലപാതകത്തില്‍ CPI(M) പങ്കുണ്ടെങ്കില്‍ ഞാന്‍  അടക്കമുള്ളവര്‍ വിശ്വസിക്കുന്ന ഈ പാര്‍ട്ടി  ഇതിനുത്തരം പറയേണ്ടി വരിക ജനങ്ങളോട് തന്നെയാവും. ആത്യന്തികമായി ജനങ്ങള്‍ തന്നെയാണ് പാര്‍ട്ടി. ജനങ്ങള്‍ക്ക്‌ പാര്‍ടിയില്‍ സംശയം തോന്നിയാല്‍ അത് വാക്കുകള്‍ കൊണ്ട് മാത്രമല്ല  പ്രവൃത്തി കൊണ്ടും തിരുത്തേണ്ട ചരിത്രപരമായ ചുമതല പാര്‍ട്ടിക്കുണ്ട്.


അധികാരത്തോട് പട പൊരുതി വളര്‍ന്ന പാര്‍ട്ടിയാണ് CPI(M)  . ഒരുപാടു സാധാരണക്കാര്‍ തങ്ങളുടെ ജീവനും മനസും കൊടുത്തു കെട്ടി പൊക്കിയ പ്രസ്ഥാനം. പണ്ട് പാര്‍ട്ടിക്ക് അധികാരം ഇല്ലായിരുന്നു, കൂറ്റന്‍ പാര്‍ട്ടി  ഓഫീസുകള്‍ ഇല്ലായിരുന്നു, പണം ഇല്ലായിരുന്നു, പക്ഷെ അന്നെല്ലാം അവര്‍ക്ക് പിന്നില്‍ അണി നിരക്കാന്‍ ജനവും അവരുടെ മനസ്സില്‍ ഒരു അഗ്നി ജ്വാലയായി പാര്‍ട്ടിയും ഉണ്ടായിരുന്നു.  അതില്ലാതാവുന്ന ഒരു കാലം വന്നാല്‍, കോടികള്‍ കൊണ്ട് കെട്ടിപടുത്ത പറ്റി ഓഫീസുകളും, അഹങ്കാരം കാട്ടുന്ന നേതാക്കന്മാരും ഒന്നും മതിയാവാതെ വരും, പാര്‍ട്ടിയെ രക്ഷിച്ചെടുക്കാന്‍.

ഒരു മരണം അത് ആരുടേതായാലും ഒരല്പം വിനയവും ബഹുമാനവും കാട്ടുന്നതില്‍ ഒരു തെറ്റുമില്ല. ഈ പ്രശ്നത്തില്‍ പാര്‍ട്ടിക്ക് തെറ്റ് പറ്റിയിട്ടുണ്ടെങ്കില്‍ അത് തിരുത്തുന്നതില്‍ ഒരു മോശവുമില്ല. അല്ലാതെ, ഞങ്ങള്‍ മാത്രമാണ്  കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ്‌ എന്നും, ഞങ്ങള്‍ ചെയ്യുന്നതെല്ലാം ശരി എന്നും ഒരു പാര്‍ട്ടി തീരുമാനിച്ചാല്‍ ചരിത്രത്തിന്‍റെ ചുവരുകളില്‍ നിന്ന് പാര്‍ട്ടിയുടെ പേര് കഴുകിക്കളയുന്നതിനു തുല്യമാവും അത്.  രണ്ടു കോടി അംഗ ബലവും ഒരു രാഷ്ട്രത്തിന്‍റെ പരമാധികാരവും ഉണ്ടായിരുന്ന റഷ്യന്‍ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ്‌ പാര്‍ട്ടി തകര്‍ന്നു പോകാമെങ്കില്‍,  കേരളമെന്ന കൊച്ചു സംസ്ഥാനത്ത് ഒരു  ജനാധിപത്യ പാര്‍ട്ടിക്ക് ജനങ്ങളില്‍ നിന്നകന്നാല്‍ പിന്നെ എന്ത് നിലനില്‍പ്പ്‌.

ടി പി എന്ന വ്യക്തി ശരിയായിരുന്നെകില്‍, അദേഹത്തിന്റെ ആശയം ജനങ്ങളുടെത് ആണെങ്കില്‍, ചരിത്രത്തില്‍ അതിനൊരു ഇടമുണ്ടാവുക തന്നെ ചെയ്യും. " കൊല്ലാനേ പറ്റൂ, തോല്‍പ്പിക്കാന്‍ ആവില്ല " എന്ന മുദ്രാവാക്യം ജീവിതം കൊണ്ട് തെളിയിച്ച വിപ്ലവകാരികളുടെ നാടാണിത്. ടി പിയുടെ ചോര ആ ആശയത്തെ  ശക്തമാക്കുകയെ ഉള്ളൂ. ആ ആശയം അതെന്തു തന്നെയായാലും ശരിയാണോ എന്ന് ചിന്തിക്കാനുള്ള ധാര്‍മിക ബാധ്യത എങ്കിലും കേരളത്തിലെ ഇടതു പക്ഷ പാര്ടികള്‍ക്കുണ്ട്.

ഈ മരണത്തില്‍ ഒഴുക്കിയ കണീര്‍ വെറും മുതലക്കണീര്‍  അല്ലെന്നും, കുറ്റവാളികളെ പിടിക്കുമെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ച വാശി നെയ്യാറ്റിന്‍കര കടക്കാന്‍ വേണ്ടി മാത്രമല്ല എന്നും പ്രവൃത്തി കൊണ്ട് തെളിയിക്കേണ്ട ബാധ്യത കോണ്‍ഗ്രെസ്സിനുണ്ട്. അധികാരം ഉറപ്പിക്കാന്‍ നാടകം കളിച്ച മുഖ്യമന്ത്രിയും ആഭ്യന്തരമന്ത്രിയും ആയി അറിയപ്പെടുന്നതിനെക്കാള്‍, ചരിത്രത്തില്‍ ജനപക്ഷത്തു നിന്ന് കൊലപാതക രാഷ്ട്രീയത്തിനെതിരെ പട നയിച്ച ധീര്‍ന്മാരയി അറിയപ്പെടാന്‍ ഉമ്മന്‍ ചാണ്ടിക്കും തിരുവഞ്ചിയൂരിനും കഴിയുമോ?. കഴിയണം, അതാണ് ചരിത്രം അവരോടവശ്യപെടുന്നത്. എതിര്‍ പാളയത്തില്‍ നിന്ന് മാത്രമല്ല, സ്വന്തം ചേരിയില്‍ നിന്നും കൊലപാതക രാഷ്ട്രീയത്തിന്‍റെ , പ്രതിപക്ഷ ബഹുമാനമില്ലയ്മയുടെ  കറകള്‍ തുടച്ചു നീക്കാന്‍ കാലം തന്ന അവസരമാണിത്.

സ്വന്തം മരണം കൊണ്ട് ടി പി നമുക്ക് തന്ന ഒരു സന്ദേശമുണ്ട്. ധാര്‍മികമായും രാഷ്ട്രീയപരമായും കേരളം എത്തി നില്‍ക്കുന്ന അവസ്ഥയുടെ ഒരു നേര്‍ചിത്രം ആണത്. ഇനിയും നമ്മള്‍ പഠിച്ചില്ലെങ്കില്‍, ഇനിയൊരിക്കലും അതിനവസരം കിട്ടാം വിധം രാഷ്ട്രീയ ഭ്രാന്തമാരുടെ നാടായി അധപതിച്ചു പോകും കേരളം.

പ്രതികളുടെ മൊഴികളും , രാഷ്ട്രീയ ചെറി വാരി ഏറിയലും മാത്രം വാര്‍ത്തയാക്കുന്ന, 'പ്രമുഖ നേതാവിന്' പങ്കുണ്ട് എന്ന് എങ്ങും തൊടാതെ വിളിച്ചു പറയന്ന മാധ്യമങ്ങളെ, ചരിത്രം നിങ്ങളെ  നാളെ മഞ്ഞപ്പത്രങ്ങള്‍ എന്ന് വിളിച്ചാല്‍ തെറ്റ് പറയാന്‍ പറ്റുമോ?. ദുരൂഹതകളുടെ പുകമറകള്‍ സൃഷ്ടിച്ചതിനപ്പുറം എന്ത് മാധ്യമ ധര്‍മം ആണ് നിങ്ങള്‍ നിറവേറ്റിയത്?.  ഭരണകൂടങ്ങളെ തകിടം മറിച്ച, വ്യ്വസ്ഥിതികളെ തകര്‍ത്തെറിഞ്ഞ അന്വേഷണ പത്രപ്രവര്‍ത്തനം നടത്താന്‍ ഇതിലും നല്ല ഒരു അവസരവും ജന പിന്തുണയും നിങ്ങള്ക്ക് കിട്ടുമോ?.

പോലീസും കോടതിയും കണ്ടു പിടിച്ചാലും ഇല്ലെങ്കിലും ഞങ്ങള്‍ അത് കണ്ടു പിടിക്കും എന്ന് തീരുമാനിക്കാന്‍ ധൈര്യമുള്ള ഒരു  മാധ്യമം  ഈ നാട്ടില്‍  ഉണ്ടോ?. കാലം ടി പിയുടെ മരണം കൊണ്ട് നിങ്ങളോട് ചോദിക്കുന്ന ചോദ്യമതാണ്. അതിനു നിങ്ങള്‍ കൊടുക്കുന്ന ഉത്തരം നിങ്ങളുടെ ചരിത്രത്തിലേക്കുള്ള വഴിയാകുന്നു. അത് അകത്തേക്ക് ആണോ പുറത്തേക്കു ആണോ എന്നത് തീരുമാനിക്കേണ്ടത് നിങ്ങള്‍ തന്നെയാണ്.

കഷ്ടപ്പെടാതെ, പോരാടാതെ, റിയാലിറ്റി ഷോ കാണുന്നതിനിടയില്‍ വിപ്ലവം  വന്നു എല്ലാം നന്നായെങ്കില്‍ എന്ന് ചിന്തിക്കുന്ന ഞാന്‍ അടക്കമുള്ള  മലയാളികളെ, ഈ ചോര കണ്ടില്ലെന്നു നടിച്ചു കണ്ണടച്ച് കളഞ്ഞാല്‍, വോട്ട് ചോദിക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയക്കാരന് അതിന്‍റെ വില മനസിലാക്കി കൊടുത്തില്ലെങ്കില്‍, പ്രതികരണ ശേഷി നഷ്ടപ്പെട്ട്  ജനാധിപത്യം വെറും  പാര്‍ട്ടി ആധിപത്യം  ആവുന്നത് കണ്ടു കണ്ണടക്കാനുള്ള സൌഭാഗ്യം തന്നയാണ് നമ്മളെ കാത്തിരിക്കുന്നത്. ചരിത്രത്തിന്‍റെ ചുവരില്‍ പോയിട്ട് റോഡരികിലെ ഓടയില്‍ പോലും ഇടം കിട്ടാത്ത ഒരു ജനതയായി മാറാന്‍ ആണോ നമുക്കാഗ്രഹം ?.


സഹജീവിയോടുള്ള സ്നേഹത്തിന്റെ തത്വശാസ്ത്രമാണ് വിപ്ലവം എന്ന് വിശ്വസിച്ച ഒരു സഖാവിന്‍റെ ചോര കണ്ടാല്‍ പോലും നമ്മള്‍ പഠിക്കില്ലെങ്കില്‍, "ഈ നാട് നന്നാവില്ല" എന്നൊരു തനി മലയാളിയെ പോലെ പറയുമ്പോള്‍  ഓര്‍ത്തു നോക്കേണ്ട  ഒരു കാര്യമുണ്ട്. കോട്ട കൊത്തളങ്ങളും ഒരിക്കലും തകരില്ലെന്നു അഹങ്കരിച്ച രാഷ്ട്രങ്ങളും പാര്‍ട്ടികളും ഭരണങ്ങളും ഒക്കെ തകര്‍ന്നടിഞ്ഞിട്ടുണ്ട് ചരിത്രത്തില്‍. പലപ്പോഴും അതിനൊക്കെ തുടക്കം കുറിച്ചത് മരണത്തെ പേടിയില്ലാത്ത, സത്യത്തിന്റെ പിറകെ നടന്ന ഒറ്റയാന്മാരുടെ പോരാട്ടങ്ങള്‍ ആണെന്ന് മറന്നു പോകരുത്. അവനവന്റെ ജീവന്‍ കൊണ്ട് പലപ്പോഴും അവരാണ് ചരിത്രത്തിന്‍റെ പുതിയ ചാലുകള്‍ വെട്ടി കീറുന്നത്. രാജാവും മന്ത്രിയും സൈന്യാധിപന്മാരും ഒക്കെ മരിച്ചു മണ്മറഞ്ഞു  മറവിയിലേക്കു പോകുമ്പോഴും അവനാണ് ചരിത്രത്തിന്‍റെ ചുവരുകളില്‍ ജ്വലിച്ചു നില്കുന്നത് !.

ഉത്തരം കിട്ടാത്ത ചോദ്യങ്ങള്‍

 ഒരു കൊലപാതം നടന്നു ഇരുട്ടി വെളുക്കും മുന്നേ  സ്വന്തം പാര്‍ട്ടിയില്‍  പോലും ആലോചിക്കാതെ "ഞങ്ങളല്ല  അത് ചെയ്തത്" എന്ന്  വിളിച്ചു പറയുന്നത്‌  എന്തിന് ? . മരിച്ചയാള്‍ കുലം കുത്തി ആണോ അല്ലയോ എന്ന്  പിന്നെയും പിന്നെയും വിശകലനം ചെയ്തിട്ട് എന്ത് കാര്യം?. മരണത്തില്‍ കാട്ടുന്ന മര്യാദ പോലും  നമുക്ക് നഷ്ടപെടുന്നുവോ?. "എനിക്കഭിപ്രായം ഒന്നും ഇല്ല" എന്ന് പറഞ്ഞു ഒഴിയാനുള്ള അവകാശം ആര്‍ക്കുമുണ്ടല്ലോ?.

ഒരു തിരഞ്ഞെടുപ്പ്  കാലത്ത്  ഞങ്ങള്‍ കൊല്ലുമോ എന്ന  ചോദ്യത്തിന്റെ അപകടം രണ്ടല്ലേ?. അപ്പോള്‍ തിരഞ്ഞെടുപ്പ്  അല്ലായിരുന്നെങ്കില്‍ കൊല്ലും എന്നാണോ അര്‍ഥം?. അല്ലെങ്കില്‍ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് കാലത്ത് കൊന്നാല്‍ ഞങ്ങളെ സംശയിക്കില്ല  എന്ന അതി ബുദ്ധി ആയികൂടെ?.

ഒരു തിരഞ്ഞെടുപ്പ് കാലം ആയിരുന്നില്ലെങ്കില്‍ സംസ്ഥാന  മന്ത്രിമാരും  കേന്ദ്ര മന്ത്രിമാരും അടക്കം ഉള്ള പട മരണ  വീട്ടിലേക്കു  ഒഴുകി വരുമായിരുന്നോ?.
ഞങ്ങള്‍ ഇത് വരെ കൊല്ലും കൊലയും നടത്തിയിട്ടില്ല എന്ന മട്ടില്‍ സ്നേഹ സന്ദേശ യാത്ര നടത്തുന്നത്  ആരെ കാണിക്കാനാണ് ?. യഥാര്‍ത്ഥ സ്നേഹമുള്ളവര്‍ സ്വന്തം പാര്‍ട്ടിയിലെ അക്രമ രാഷ്ട്രീയക്കാരെ പുറത്താക്കി മാതൃക കാണിക്കുമോ ?. കണ്ണൂര്‍ ജയിലില്‍ അടക്കം നടക്കുന്ന ഗുണ്ട സംഘങ്ങളെ അമര്‍ച്ച ചെയ്യാന്‍ വേണ്ടി വന്നാല്‍ കേന്ദ്ര സഹായം വരെ തേടുമോ?.

ഒരാളുടെ വധത്തില്‍ കണ്ണീര്‍ ഒഴുക്കുന്ന പാര്‍ട്ടിയും , തൊഴിലാളികളുടെ സ്വന്തം പാര്‍ട്ടിയും നമ്മള്‍ മാലാഖമാര്‍ എന്ന് വിളിക്കുന്ന നേഴ്സ് സമരത്തില്‍ ഇടപെടാന്‍ മടി കാണിക്കുന്നത് എന്തിനാണ്?. ഞങ്ങള്‍ പറഞ്ഞാല്‍ ജനം വോട്ട് ചെയ്യും എന്ന് ഉറപില്ലാത്തത് കൊണ്ട് 'സമദൂരവും' , 'ആര്‍ക്കാണ് വോട്ട് ചെയ്തതെന്ന് തിരഞ്ഞെടുപ്പ് കഴിഞ്ഞു പറയാം'  എന്നും പറഞ്ഞു ഒളിച്ചു കളിക്കുന്ന സമുദായ സംഘടനകളോട് ഞങ്ങള്‍ക്ക് ജനങ്ങളുടെ, കേരളീയരുടെ  വോട്ട് മതി, ജാതി തിരിച്ചു  വേണ്ട എന്ന് പറയാന്‍ ധൈര്യം കാണിക്കാത്തത് എന്ത് കൊണ്ട്?. 


സുകുമാര്‍ അഴീകോട് ജീവിച്ചിരിക്കെ അദേഹത്തെ ഭീരുവെന്നു വിശേഷിപ്പിച്ച പലരും ഇപ്പോള്‍ ഒരു അഭിപ്രായം പറയാന്‍ പോലും പേടിച്ചു   ഒളിച്ചിരിക്കുന്നത് എന്ത് കൊണ്ട് ?


മരം മറിഞ്ഞാലും കിളി മരിച്ചാലും അണകെട്ട് പൊട്ടും എന്ന് കേട്ടാലും ഇളകുന്ന ബുദ്ധി ജീവികള്‍ക്കും facebook  വെട്ടുകിളികള്‍ക്കും   സ്വതന്ത്രമായി, സമാധാനപരമായി ജന സേവനം നടത്തിയ ഒരാളെ മൃഗീയമായി കൊന്നതിനെ പറ്റി ഒന്നും പറയാന്‍ ഇല്ലാത്തത്  എന്ത്  കൊണ്ട്?.

എന്തിന്റെ പേരിലായാലും, അക്രമത്തെ പിന്‍തുണക്കുന്ന ഒരു നേതൃത്വത്തെ എതിര്‍ക്കാന്‍ മടിക്കുന്ന സഖാക്കളേ, ചരിത്രം നിങ്ങള്‍ക്കിടുന്ന പേര് എന്തായിരിക്കും എന്ന് നിങ്ങള്‍ ഓര്‍ക്കാത്തത് എന്ത്?. 

ഈ കൊലപാതകം കൊണ്ട് എന്തെങ്കിലും മാറുമോ?. ആ നല്ല സഖാവിന്റെ ചോര വെറുതെ ആവാതിരുന്നെങ്കില്‍  എന്ന് വെറുതെ മോഹിച്ചു പോകുന്നു....

പിണറായി ചരിതം : ചില വേറിട്ട ചിന്തകള്‍

Democracy is a device that ensures we shall be governed no better than we deserve. - Bernard Shaw

വാര്‍ത്ത അന്വേഷിച്ചു പോയി കണ്ടുപിടിക്കേണ്ട ഇക്കാലത്ത് വാര്‍ത്ത‍ ഇങ്ങോട്ട് വരുമ്പോള്‍ മാധ്യമങ്ങള്‍ക്ക് ചാകരക്കാലം, ബ്ലോഗുകള്‍ക്കും. ജന വികാരത്തിനെതിരെ തിരിയുന്ന കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ്‌ പാര്‍ട്ടിയെ വിമര്‍ശിക്കുന്ന വലതരുടെയും ഇടതരുടെയും പോസ്റ്റുകള്‍ കണ്ടു തോന്നിയ ചിന്തകളാണ് ഈ കുറിപ്പ്.

1. എവിടുന്ന് വരുന്നു ഈ രാഷ്ട്രീയക്കാര്‍?.

ജനങ്ങള്‍ക്ക്‌ മുകളിലൂടെ നൂലില്‍ കെട്ടിയിറക്കുന്ന ഒരു പറ്റം അപരിചിതര്‍ ആണോ ഈ രാഷ്ട്രീയക്കാര്‍?. അല്ല, എന്ന് തന്നെയാണ് ഉത്തരം. ജനങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ ജനിച്ചു, ജനങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ വളര്‍ന്നു, ജനങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ പ്രവര്‍ത്തിച്ചു തന്നെയാണ് പിണറായി വിജയന്‍ ഉള്‍പ്പെടെ ഉള്ള നേതാക്കള്‍ ഇവിടെ വരെ എത്തുന്നത്.

കോളേജ് മുതല്ക്കിങ്ങോട്ടു ഓരോ ചവിട്ടു പടിയിലും അവരക്കേതിരായോ അനുകൂലമായോ വിധി എഴുതാന്‍ ജനങ്ങള്‍ക്ക്‌ അവസരം കിട്ടിയിട്ടുണ്ടാവണം. അപ്പോഴെല്ലാം ജനങ്ങള്‍, (പൊതു ജനങ്ങളും , പാര്‍ടിക്കാരും ) ഭൂരിഭാഗം തവണയും അനുകൂലമായി വിധി എഴുതിയത് കൊണ്ട് തന്നെയാണ് നേതാക്കള്‍ നേതാക്കള്‍ ആകുന്നതു.

ഗുണ്ടായിസം കാണിക്കുന്നവര്‍ ജന പ്രതിനിധിയും മന്ത്രിയുമായാല്‍, അത് അവരെ ജനം തിരഞ്ഞെടുത്തത് കൊണ്ട് തന്നെയാണ്. ബീഹാറിലെ പോലെ തോക്ക് ചൂണ്ടി വോട്ടു ചെയ്യിപ്പിക്കുന്ന പാരമ്പര്യം കേരളത്തില്‍ ഇല്ലാത്തിടത്തോളം, തിരഞ്ഞെടുപ്പിന്റെ നിക്ഷ്പക്ഷതയെ ചോദ്യം ചെയ്യേണ്ടതില്ല.

2. എവിടെന്നാണ് ഇവര്‍ക്കിത്ര ധാര്‍ഷ്ട്യം?.

ജനങ്ങള്‍ ജയിപ്പിച്ച പാര്‍ട്ടി, പിന്നെ ജനങ്ങള്‍ക്കെതിരെ തിരിയുന്നതെന്തു കൊണ്ട്?. കേരളത്തിലെ പാര്‍ടികള്‍ ജനങ്ങളെ എന്തിനു പേടിക്കണം എന്നതാണ് മറു ചോദ്യം. എല്ലാ പത്തു വര്‍ഷത്തിലും കൃത്യമായി തങ്ങളെ ജയിപ്പിക്കുന്ന ഒരു ജനതയെ രാഷ്ട്രീയ പാര്‍ടികള്‍ എന്തിനു പേടിക്കണം?.

ഇന്ന് കല്ലെറിയുന്ന പിണറായിയും, കോടിയേരിയും ഒക്കെ തന്നെയല്ലേ മൂന്ന് വര്‍ഷത്തിനു മുന്നേയും പാര്‍ട്ടി ഭരിച്ചിരുന്നത്?. ഇന്ന് കാണിക്കുന്ന സംശയത്തിന്റെ ഒരംശം പോലുമില്ലാതെ അന്ന് അവരെ ജയിപ്പിച്ചു അധികാരത്തില്‍ എത്തിച്ചതും നമ്മള്‍ തന്നെയല്ലേ?. ലാവ്‌ലിന്‍ വിവാദമാകുന്നത് അതിനും മുന്നെയാണ്. ലോകത്തില്‍ ഒരു പക്ഷെ ഏറ്റവും മാധ്യമ സാന്ദ്രതയുള്ള, രാഷ്ട്രീയ ബോധമുള്ളതെന്നു അവകാശപ്പെടുന്ന ഒരു ജനത തന്നെയാണ് ഇവരെ നേതാക്കള്‍ ആക്കിയത്.

ഇവിടെയാണ് കേരളീയ മനസ്സിന്റെ രാഷ്ട്രീയ പ്രബുദ്ധതയുടെ ആഴം ചോദ്യം ചെയ്യപെടെണ്ടത്. എന്ത് അക്രമം കാണിച്ചാലും, നിയമ വ്യവസ്ഥിതിയെ കൊഞ്ഞനം കാണിച്ചാലും, അഴിമതികള്‍ കൊണ്ട് കോടികള്‍ നേടിയാലും, ഏറിയാല്‍ ഒരു തോല്‍വി, അതിലപ്പുറം ഒന്നും സംഭവിക്കാനില്ലെന്നു ഇവിടുത്തെ നേതാക്കള്‍ മനസിലാക്കുന്നു.

അന്വേഷണത്തെ പിണറായി രാഷ്ട്രീയമായി മാത്രം നേരിട്ടാല്‍ എന്ത് സംഭവിക്കും?. അടുത്ത തിരഞ്ഞെടുപ്പില്‍ ഇടതു പക്ഷം തോല്‍ക്കും. (അത് ഇതൊന്നുമില്ലെന്കിലും സംഭവിക്കും) . അടുത്ത അഞ്ചു കൊല്ലം നമ്മള്‍ കോണ്‍ഗ്രെസുകാരുടെ കസേര കളി കാണും. ഇടതു പക്ഷത്തിന്റെ സമരങ്ങളും.
അതിനു ശേഷം ജനം ഇടതു പക്ഷത്തെ വീണ്ടു തിരഞ്ഞെടുക്കും. ഇതറിയാവുന്ന ഒരു നേതാവ് എന്തിനു പേടിക്കണം?.

3. എങ്ങനെ വോട്ട് ചെയ്യണം?.

സാമാന്യ ബുദ്ധിയുള്ള ഏതൊരാളും മനസിലാക്കേണ്ട ഒരു കാര്യം, നമ്മള്‍ കേരളീയര്‍ ഒരു പാര്‍ട്ടിയെ അധികാരത്തില്‍ എത്തിക്കാനല്ല, മറിച്ചു മറു പാര്‍ട്ടിയെ അധികാരത്തില്‍ നിന്ന് ഇറക്കാനാണ് വോട്ട് ചെയ്യുന്നത് എന്നാണ്. പതിനാറു സീറ്റുകള്‍ നല്‍കി നമ്മള്‍ കോണ്‍ഗ്രസിനെ അനുഗ്രഹിച്ചത് അവര്‍ കറ തീര്‍ന്ന രാഷ്ട്രീയ പാര്‍ട്ടി ആയതു കൊണ്ടോ, ഭരിച്ചു നാട് നന്നാക്കും എന്ന കണക്കു കൂട്ടല്‍ ഉള്ളത് കൊണ്ടോ അല്ല , മറിച്ച് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകാര്‍ക്ക് എതിരെയുള്ള ദേഷ്യം വോട്ടു കുത്തി തീര്‍ത്തത് തന്നെയാണ്.

രണ്ടു വര്‍ഷത്തിനു ശേഷം ജനം അത് ഒരിക്കല്‍ കൂടി ചെയ്യുകയും ചെയ്യും. അതൊക്കെ നല്ലത് തന്നെ, പക്ഷെ ഏഴു വര്‍ഷത്തിനു ശേഷം ഈ ദേഷ്യം തീര്‍ക്കല്‍ കോണ്‍ഗ്രസിനെതിരെ ആകും എന്ന് ഇവിടുത്തെ കുഞ്ഞു കുട്ടികള്‍ക്ക് വരെ അറിയാം. അപ്പോള്‍ പിന്നെ എന്തിനു ജനത്തെ, ജനാധിപത്യത്തെ പേടിക്കണം ?.

ഇവിടെയാണ് ജനാധിപത്യം പാര്‍ട്ടി-ആധി-പത്യം ആയി മാറുന്നത്. ഭരണത്തില്‍, പൊതു ജീവിതത്തില്‍ എന്ത് നടന്നാലും ഈ രണ്ടു പാര്‍ടികളില്‍ ഒരാള്‍ക്കേ വോട്ട് ചെയൂ എന്ന് നാം തീര്മാനിക്കും തോറും, പാര്‍ട്ടികള്‍ ,അതിന്റെ നേതാക്കള്‍ ജനങ്ങളില്‍ നിന്നകന്നു കൊണ്ടിരിക്കും. ലോകത്തെങ്ങും ഏകാധിപത്യത്തില്‍ നാം കാണുന്ന കാഴ്ച്ചയാണിത്. അല്പം അളവ് കുറവില്‍ അത് ഇവിടെയും നടക്കുന്നു എന്നേയുള്ളു.

ഈ രണ്ടു പാര്‍ട്ടികളും ശുധീകരിക്കപെടാതെ ഞങ്ങള്‍ ഇവര്‍ക്ക് വോട്ടു ചെയ്യില്ല എന്നാ ഉറച്ച തീരുമാനം രണ്ടു തിരഞ്ഞെടുപ്പുകളില്‍ കേരള ജനത എടുത്താല്‍ , മൂലമ്പിള്ളിയിലെ മേരി ടീച്ചര്‍ക്കോ, അത് പോലെ എം ആര്‍ മുരളിയുടെ പാര്‍ട്ടിക്കോ, അത് പോലെ ഒരു തവണ പരീക്ഷിച്ചു നോക്കാന്‍ തെറ്റില്ലാത്ത വേറെ ആര്‍ക്കെങ്കിലുമോ ജനം വോട്ട് ചെയ്‌താല്‍ , പേടിക്കേണ്ട പാര്‍ട്ടികളും നേതാക്കളും പേടിക്കേണ്ടത് പോലെ പേടിക്കുന്നത് കാണാം.

പക്ഷെ അത് ചെയ്യാന്‍ ജന ഭൂരിപക്ഷം മടിക്കുന്ന കാലത്തോളം, ജനങ്ങളെ പേടിക്കാത്ത പാര്‍ട്ടികള്‍ ‍, നേതാക്കള്‍ ഇവിടെ തഴച്ചു വളര്‍ന്നു കൊണ്ടേയിരിക്കും. അഞ്ചു വര്‍ഷത്തില്‍ ഒരിക്കല്‍ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ്‌ അഴിമതി കാണണോ, കോണ്‍ഗ്രസ്‌ അഴിമതി കാണണോ എന്നാ ചോദ്യമായി തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ചുരുങ്ങുകയും ചെയ്യും.

ഇനി അതാണ് നമുക്ക് വേണ്ടതെങ്കില്‍, അത് തന്നെ നമുക്ക് കിട്ടുകയും ചെയ്യും. അതാണല്ലോ, ജനാധിപത്യം !!.

അടിക്കുറിപ്പ് : Democracy can't lead you to Heaven, But it can defenitely stop you from going to Hell !.

ആര് ജയിക്കും? : എന്‍റെ ഇലക്ഷന്‍ പ്രവചനങ്ങള്‍.

എല്ലാവര്‍ക്കും എന്തെങ്കിലും ഒരു അഭിപ്രായം ഉള്ള വേദിയാണ് രാഷ്ട്രീയവും മതവും എന്ന് പണ്ടാരോ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. എന്നാല്‍ പിന്നെ ഞാനും നടത്തിക്കളയാം കുറച്ചു രാഷ്ട്രീയ പ്രവചനങ്ങള്‍‍. പതിവിലും നേരത്തെ എണീറ്റ ഒരു ഞായറാഴ്ച രാവിലെയുടെ അധ്വാനം ആണ് ഈ പോസ്റ്റായി നിങ്ങളുടെ മുന്നിലെത്തുന്നത്.

പൊട്ടന്‍ മാവിലെറിയുന്ന പോലെ വേണോ അതോ ഒരല്പം വിശകലനം നടത്തി വേണോ എന്നായിരുന്നു പിന്നത്തെ ശങ്ക. വിശകലനത്തിന്‍റെ വഴി തന്നെ നോക്കാം എന്ന് തീരുമാനിച്ചു. പ്രധാനമായും കണക്കിലെടുത്ത കാര്യങ്ങള്‍ നാല്.

1. മണ്ഡലത്തിന്‍റെ ചരിത്രപരമായ കൂറ്. (1991 - 2004)
2. പുനര്‍നിര്‍ണയം മൂലം വരാവുന്ന മാറ്റങ്ങള്‍.
3. മത്സരിക്കുന്നവരുടെ സ്വാധീനം.
4. ഭരണത്തിനെതിരെയുള്ള ജന വികാരം.

ഇത് നാലും വിലയിരുത്താനുള്ള വൈദഗ്ധ്യം എനിക്കുണ്ടെന്ന് ഞാന്‍ പറയില്ല. കിട്ടിയ അറിവുകള്‍ വച്ചുള്ള ഒരു ശ്രമം മാത്രം.

അപ്പോള്‍, ഇതാ വരുന്നു എന്‍റെ 'മഹത്തായ' കണ്ടെത്തലുകള്‍..

കാസര്‍കോട് : ചരിത്രപരമായി ഇടതിന് മുന്‍തൂക്കമുള്ള മണ്ഡലം. കഴിഞ്ഞ അഞ്ചു തിരഞ്ഞെടുപ്പുകളിലും ഇടതിനൊപ്പം. കോണ്‍ഗ്രസില്‍, കിട്ടിയ സ്ഥാനാര്‍ഥി വേണ്ടെന്നു പറഞ്ഞ മണ്ഡലം. കിട്ടിയ സ്ഥാനാര്‍ഥിയെ DCC വേണ്ടെന്നു പറഞ്ഞ മണ്ഡലം. മുന്‍തൂക്കം ഇടതിന് തന്നെ.

എന്‍റെ പ്രവചനം : പി കരുണാകരന്‍. (LDF)

കണ്ണൂര്‍ : പഴയ കണ്ണൂരല്ല ഇപ്പ്രാവശ്യം. കോണ്‍ഗ്രസ് കുത്തക തകര്‍ത്ത അബ്ദുള്ള കുട്ടി ഇപ്പോള്‍ കോണ്‍ഗ്രസില്‍. കെ സുധാകരന്‍ കരുത്തനായ കോണ്‍ഗ്രസ് സ്ഥാനാര്‍ഥി. ചെറുപ്പത്തിന്‍റെ ചൂരും ചൂടുമായി CPM. പെട്ടന്ന് നോക്കിയാല്‍ കോണ്‍ഗ്രസ് ജയിക്കും എന്ന് തോന്നാം. പക്ഷെ മണ്ഡല പുനര്‍ നിര്‍ണയത്തില്‍ കോണ്‍ഗ്രസ് അനുകൂലമായ വയനാട് വിട്ടു പോയതും, ഇടതുപക്ഷ മണ്ഡലങ്ങള്‍ കൂട്ടിചേര്‍ത്തതും കണക്കിലെടുക്കുമ്പോള്‍ മത്സരം സമാ സമം.

എന്‍റെ പ്രവചനം : കെ കെ രാഗേഷ് (LDF)

വയനാട് : ഇത് കന്നി അങ്കം. പണ്ട് കണ്ണൂരില്‍ കോണ്‍ഗ്രസിനെ ജയിപ്പിച്ചിരുന്ന കോട്ടകള്‍ പലതും ചേര്‍ന്ന മണ്ഡലം. ജനതാദള്‍ സ്വീകരിക്കാന്‍ മടിച്ച മണ്ഡലം. തെറ്റിപ്പിരിഞ്ഞ വീരന് സ്വാധീനം ഉള്ള മണ്ഡലം. വൈകിയെത്തുന്ന CPI ക്ക് ഷാനവാസിനെ തോല്‍പ്പിക്കാന്‍ ആവുമോ?

എന്‍റെ പ്രവചനം : എം ഐ ഷാനവാസ്‌ (UDF)

വടകര : കഴിഞ്ഞ അഞ്ചു തിരഞ്ഞെടുപ്പിലും ഇടതിനൊപ്പം നിന്ന കോട്ട. കാര്യമായ മാറ്റങ്ങള്‍ ഒന്നും വരാത്ത മണ്ഡലം. കോണ്‍ഗ്രസിന്‌ ആകട്ടെ, ഇത് വരെ സ്ഥാനാര്‍ഥിയെ കണ്ടെത്താനായിട്ടില്ല.

എന്‍റെ പ്രവചനം : സതി ദേവി (LDF)

മലപ്പുറം : മഞ്ചേരിക്ക് പകരം എത്തുന്ന മണ്ഡലം. ലീഗിന്‍റെ പഴയ ഉരുക്ക് കോട്ട. 2004 ലെ ഇടതു തരംഗം വന്നപ്പോള്‍ മഞ്ചേരി ഒന്ന് കുലുങ്ങിയെങ്കിലും ഇത്തവണ ഇടതു ജയിക്കാന്‍ സാധ്യത കുറവ് തന്നെ.

എന്‍റെ പ്രവചനം : ഇ അഹമ്മദ് (UDF)

പൊന്നാനി : ലീഗിന്‍റെ ഉരുക്ക് കോട്ട. കഴിഞ്ഞ തവണ കേരളത്തില്‍ നിന്ന് UDF നേടിയ ഏക സീറ്റ്. ഇത്തവണ കേരളം ഉറ്റു നോക്കുന്ന മണ്ഡലം. PDP യുടെ രാഷ്ട്രീയ ഭാവി ഉദിക്കാനും അസ്തമിക്കാനും പൊന്നാനി കാരണം ആയേക്കാം. കോട്ട തകര്‍ക്കാന്‍ PDPക്ക് ആവുമോ?

എന്‍റെ പ്രവചനം : ഇ ടി മുഹമ്മദ് ബഷീര്‍ (UDF)

കോഴിക്കോട് : പുനര്‍ നിര്‍ണയത്തിന് ശേഷം CPMനു പ്രബലതയുള്ള മണ്ഡലം. സ്വന്തം സ്ഥാനാര്‍ഥി അങ്കത്തിനു എത്തുന്നതിന്‍റെ ആവേശവും തുണ. പക്ഷെ 91 മുതല്‍ക്കിങ്ങോട്ടു സംസ്ഥാന ഭരണത്തിന് എതിരെയേ വോട്ടു ചെയ്തിട്ടുള്ളൂ കോഴിക്കോട്ടുകാര്‍. ആരുടേയും കുത്തക അല്ലാത്ത മണ്ഡലം. പൊരിഞ്ഞ പോരാട്ടം പ്രതീക്ഷിക്കാം. വീരന്‍റെ പിണക്കം നിര്‍ണായകം ആകുമോ? സ്വന്തം സ്ഥാനാര്‍ഥി CPMന് ചെറിയൊരു പ്രതീക്ഷ നല്‍കുന്നു.

എന്‍റെ പ്രവചനം : മുഹമ്മദ് റിയാസ് (LDF)

ആലത്തൂര്‍ : ഒറ്റപ്പാലത്തിനു പകരം വന്ന മണ്ഡലം. 96 മുതല്‍ ഇടതു കോട്ടകളായ പാലക്കാടില്‍നിന്നും ഒറ്റപ്പാലത്തില്‍ നിന്നും വരുന്ന മണ്ഡലങ്ങള്‍. SFIയുടെ യുവ നേതാവാണ്‌ സ്ഥാനാര്‍ഥി. വാശിയേറിയ മത്സരം ഉണ്ടെങ്കിലും LDFനു മേല്‍ക്കൈ തോന്നിപ്പിക്കുന്ന ചേരുവകള്‍.

എന്‍റെ പ്രവചനം : പി കെ ബിജു (LDF)

പാലക്കാട് : തുടര്‍ച്ചയായ അഞ്ചാം വിജയത്തിന് LDF യുവ തുര്‍ക്കിയുമായി എത്തുമ്പോള്‍, UDF കാറ്റു മാറി വീശാന്‍ കാത്തിരിക്കുന്നു. ഇടതു വിമതരുടെ സ്വാധീനം ഏറ്റവും പ്രകടമാകാന്‍ പോകുന്ന ഷോര്‍ണൂര്‍ ഈ മണ്ഡലത്തില്‍. വിമതര്‍ക്ക് നിര്‍ണായകമാകും ഈ തിരഞ്ഞെടുപ്പ്. അത് കൊണ്ട് പ്രവചനം ദുഷ്കരം.

എന്‍റെ പ്രവചനം : എം ബി രാജേഷ് (LDF)

തൃശൂര്‍ : മാറിയും മറിഞ്ഞും വരുന്ന ജന വിധികളുടെ നാട്. ആരുടേയും കുത്തകയല്ലാത്ത മണ്ഡലം. 91ല്‍ ഇവിടെന്നു ജയിച്ച പി സി ചാക്കോയെ തോല്‍പ്പിക്കാന്‍ വല്യേട്ടനെ പിണക്കിയ CPI ക്ക് ആവുമോ? പിണങ്ങിയ സഭകളെ അനുനയിപ്പിക്കാന്‍ ചാക്കോക്ക് കഴിയുമോ? UDFനു നേരിയ മുന്‍തൂക്കം എന്ന് എന്‍റെ പക്ഷം.

എന്‍റെ പ്രവചനം : പി സി ചാക്കോ (UDF)

ചാലക്കുടി : മുകുന്ദപുരത്തിന് പകരം എത്തുന്ന മണ്ഡലം. അത് കൊണ്ട് തന്നെ 91നു ശേഷം കഴിഞ്ഞ തിരഞ്ഞെടുപ്പിലോഴികെ മറ്റെല്ലാ തവണയും കോണ്‍ഗ്രസിനെ നെഞ്ചിലേറ്റിയ ആ ചായ്‌വ് കുറച്ചു കാണിക്കാതിരിക്കില്ല.

എന്‍റെ പ്രവചനം : ധനപാലന്‍ (UDF)

എറണാകുളം : സെബാസ്റ്റ്യന്‍ പോള്‍ ചെങ്കൊടി പുതപ്പിച്ച കോണ്‍ഗ്രസിന്‍റെ കോട്ട. അദ്ദേഹത്തിനെ മാറ്റി പാര്‍ട്ടി പഴയ മഹാരാജാസ് ചെയര്‍മാനെ ഇറക്കുന്ന തട്ടകം. ഹൈബി ഈടെനു മുകളിലൂടെ കെ വി തോമസിനെ ഇറക്കി കോണ്‍ഗ്രസ്സും നടത്തി വിപ്ലവം. തന്‍റെ വ്യക്തി ബന്ധങ്ങളും വനിതാ വോട്ടും സിന്ദു ജോയിയെ സഹായിക്കുമോ? അതോ കെ വി തോമസ് വീണ്ടും ഡല്‍ഹിക്ക് വണ്ടി കയറുമോ? ചരിത്രം കോണ്‍ഗ്രെസ്സിനോപ്പം.

എന്‍റെ പ്രവചനം : കെ വി തോമസ് (UDF)

കോട്ടയം : താടി വച്ച , ചിരിച്ച മുഖമുള്ള ഒരു ചെറുപ്പക്കാരന്‍ രാഷ്ട്രീയ സമവാക്യങ്ങള്‍ തെറ്റിച്ചു ജയിക്കുന്ന മണ്ഡലം. കേരള കോണ്‍ഗ്രസിന്‍റെ കളി തൊട്ടിലില്‍ വീണ്ടും ചെങ്കൊടി പാറുമോ ? പുനര്‍ നിര്‍ണയത്തില്‍ കോട്ടയതിനോപ്പം എത്തുന്നത് കൊച്ചു മാണിയുടെ പാലയും പിന്നെ ടി എം ജേക്കബിന്‍റെ പിറവവും. രണ്ടു കേരള കോണ്‍ഗ്രസ് കോട്ടകള്‍. സുരേഷ് കുറുപ്പിനെ മാണിയുടെ മകന്‍ വീഴ്തുമോ? അസംബ്ലി വോട്ടു മാണിക്കും ലോക സഭ വോട്ടു സുരേഷ് കുറുപ്പിനും എന്ന നില മാറുമോ? പി സി തോമസ് അണിയറയില്‍ നിന്ന് അരങ്ങത്തേക്ക് എത്തുമോ? പ്രവചനങ്ങള്‍ പിഴയ്ക്കാന്‍ സാധ്യതയുള്ള മണ്ഡലം.

എന്‍റെ പ്രവചനം : സുരേഷ് കുറുപ്പ് (LDF)

ഇടുക്കി : ചെങ്കൊടി പാറിക്കളിക്കുന്ന പഴയ കോണ്‍ഗ്രസ് കോട്ട. അത് പിടിക്കാന്‍ ഇത്തവണ കോണ്‍ഗ്രസ് രണ്ടും കല്‍പ്പിച്ചു ഇറക്കിയിരിക്കുന്നത് പി ടി തോമസിനെ. പോരാട്ടം പൊടിപൂരം ആകും. കൈവിട്ടു പോയ കോട്ട ഇക്കുറി കോണ്‍ഗ്രസ് പിടിക്കാന്‍ സാധ്യത ഉണ്ട്.

എന്‍റെ പ്രവചനം : പി ടി തോമസ് (UDF)

ആലപ്പുഴ : നേരിയ വോട്ടുകള്‍ക്കു കോണ്‍ഗ്രസിന്‌ നഷ്ടപെട്ട മണ്ഡലം. സുധീരന്‍ സ്ഥാനാര്‍ഥി ആയിരുന്നെകില്‍ കോണ്‍ഗ്രസിന്‌ ഉറച്ച സീറ്റ്. കോണ്‍ഗ്രസില്‍ പലരും നോട്ടമിട്ട ആ സീറ്റ് കിട്ടിയത് വേണുഗോപാലിന്. എന്നും ഭരണത്തിനെതിരായ നിക്ഷ്പക്ഷ വോട്ടുകള്‍ മണ്ഡലം കോണ്‍ഗ്രസ് അനുകൂലമാക്കാന്‍ സാധ്യത.

എന്‍റെ പ്രവചനം : കെ സി വേണുഗോപാല്‍ (UDF)

മാവേലിക്കര : ആലപ്പുഴ പോലെ ചെറിയ വോട്ടുകള്‍ക്കു നഷ്ടപെട്ട കോണ്‍ഗ്രസ് മണ്ഡലം. ഇടതു പക്ഷം ഭരിക്കുമ്പോള്‍ നടക്കുന്ന തിരഞ്ഞെടുപ്പില്‍ അത് പിടിക്കാന്‍ കൊടിക്കുന്നിലിനു കഴിയേണ്ടതാണ്.

എന്‍റെ പ്രവചനം : കൊടിക്കുന്നില്‍ സുരേഷ് (UDF)

പത്തനംതിട്ട : അടൂരിന് പകരം വരുന്ന മണ്ഡലം. മാറിയും മറിഞ്ഞും വന്നിരുന്ന അടൂരിന്‍റെ മനസാകുമോ പത്തനംതിട്ടക്കും? പുത്തന്‍ മണ്ഡലത്തില്‍ മത്സരം പൊടി പൊടിക്കും. ഇരു വശത്തേക്കും ചായാവുന്ന മണ്ഡലം. എന്നും ഭരണത്തിനെതിരായ നിക്ഷ്പക്ഷ വോട്ടുകള്‍ മണ്ഡലം കോണ്‍ഗ്രസ് അനുകൂലമാക്കാന്‍ സാധ്യത.

എന്‍റെ പ്രവചനം : ആന്‍റോ ആന്‍റണി (UDF)

കൊല്ലം : കഴിഞ്ഞ നാല് തിരഞ്ഞെടുപ്പുകളിലും ഇടതിനൊപ്പം നിന്ന കോട്ട. പി രാജേന്ദ്രന്‍ മണ്ഡലത്തില്‍ പരിചിതന്‍. മണ്ഡലം നില നിര്‍ത്താന്‍ ഇടതിന് കഴിയേണ്ടതാണ്.

എന്‍റെ പ്രവചനം : പി രാജേന്ദ്രന്‍ (LDF)

ആറ്റിങ്ങല്‍ : ചിറയിന്‍ കീഴിനു പകരക്കാരന്‍. നേമം മണ്ഡലത്തിലെ കുറച്ചു വാര്‍ഡുകള്‍ ഇങ്ങോട്ട് മാറ്റി എങ്കിലും, എന്നെന്നും ഇടതിനോടൊപ്പം നിന്ന ഈ കോട്ട തകര്‍ക്കാന്‍ വലതിനാകുമോ? പോരാട്ടം പൊടി പാറും. നേരിയ മുന്‍തൂക്കം സമ്പത്തിനു തന്നെ.

എന്‍റെ പ്രവചനം : എ സമ്പത്ത് (LDF)

തിരുവനന്തപുരം : രാജ്യം ഉറ്റു നോക്കുന്ന പോരാട്ടം. നൂലില്‍ കേട്ടിയിറക്കിയ സ്ഥാനാര്‍ഥിക്കെതിരെ വിമത ഭീഷണികള്‍ ധാരാളം. BJP പിടിക്കുന്ന വോട്ടുകളും നിര്‍ണായകം. പക്ഷെ കഴിഞ്ഞ അഞ്ചു പ്രാവശ്യവും ഭരിക്കുന്ന പാര്‍ട്ടിക്കെതിരെ വോട്ടു ചെയ്ത ആ പാരമ്പര്യം തെറ്റുമോ? ശശി തരൂരിന്‍റെ വ്യക്തിത്വം ഒരു വലിയ നേട്ടം ആവുമോ? കാത്തിരുന്ന് കാണുക തന്നെ വേണം.

എന്‍റെ പ്രവചനം : ശശി തരൂര്‍ (UDF)

ഇത് എന്‍റെ നിഗമനങ്ങള്‍ . നിങ്ങള്‍ക്കെന്തു തോന്നുന്നു?

തീവ്ര വാദത്തിനു പരസ്യം ഫ്രീ ! - 2

ഇതിനു തൊട്ടു മുന്നേ ഉള്ള പോസ്റ്റിന്റെ തുടര്ച്ചയാണീ പോസ്റ്റ്.

പാക്കിസ്ഥാനിലെ പോലുള്ള ഒരു ആക്രമണത്തില്‍ ഒരു തീവ്രവാദിക്ക്‌ വേണ്ടതെന്താണ്?. നമുക്ക് അവരുടെ വശത്ത് നിന്ന് ഒന്ന് ചിന്തിച്ചു നോക്കാം. ഒന്നോ രണ്ടോ ശ്രീലങ്കന്‍ കളിക്കാരെ കൊല്ലുക എന്നതൊന്നുമാവില്ല ലക്‌ഷ്യം. കിട്ടുന്ന ഗുണങ്ങളില്‍ ഒന്ന് സംഘടനക്കു കിട്ടുന്ന മീഡിയ പബ്ലിസിറ്റി ആകുന്നു. രണ്ടാമത്തെ ഉന്നം പാക്കിസ്ഥാന്‍ ഭരണകൂടത്തെ നാണം കേടുത്തലാണ്. ഇനിയാരും ക്രിക്കറ്റ് കളിയ്ക്കാന്‍ അങ്ങോട്ട്‌ ചെല്ലരുത്‌ എന്നതും ഒരു ലക്‌ഷ്യം ആവാം.

ആക്രമണത്തിനു തൊട്ടു പിന്നാലെ സംഭവിക്കുന്നതെന്താണ്?. മീഡിയ പബ്ലിസിറ്റി തികച്ചും ഫ്രീ. ഇന്ത്യന്‍/ലോക മീഡിയ ആകട്ടെ പാക്കിസ്ഥാനിലെ അരക്ഷിതാവസ്ഥയെ പറ്റി ഘോര ഘോരം ചര്‍ച്ചകള്‍ നടത്തുന്നു. ICC യും ലോക ക്രിക്കറ്റ് രാഷ്ട്രങ്ങളും ഇനിയങ്ങോട്ട് പോകുന്നില്ല എന്ന് തീരുമാനിക്കുന്നു. തീവ്രവാദികള്‍ക്ക് അവരുടെ ലക്ഷ്യങ്ങള്‍ എല്ലാം നമ്മള്‍ സാധിച്ചു കൊടുക്കുന്നു !!.
അറിയാതെയുള്ള ഈ സഹകരണം അവര്‍ക്ക് ഇനി IPLഇല്‍ ഇത് പോലെ ഒരാക്രമണം നടത്താന്‍ ഒരു പ്രചോദനം അല്ലെ?.

നമുക്ക് ചെയ്യാന്‍ കഴിയുന്നതിനു ഒരു പരിമിതി ഉണ്ടെന്നറിയാം. പക്ഷെ ശ്രമിക്കുന്നതില്‍ എന്താണ് തെറ്റ്?. ഓരോ ആക്രമണം ഉണ്ടാകുമ്പോഴും അത് റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്യുന്നതിനോടൊപ്പം മീഡിയ കൂടുതല്‍ പ്രാധാന്യം തീവ്രവാദത്തെ ചെറുക്കുന്ന/ അതിനു ശ്രമിച്ചു ജീവന്‍ വെടിയുന്നവര്‍ക്ക് കൊടുക്കാമല്ലോ. ഓരോ ആക്രമണത്തിലും അതിനു പിന്നില്‍ പ്രവര്‍ത്തിച്ച സംഘടനകള്‍ക്കെതിരെ അറിയാവുന്ന വിവരങ്ങള്‍ എല്ലാം ഭരണകൂടത്തിനു കൈമാറാം. ആക്രമിച്ച സന്ഘടനക്കെതിരെ ആഞ്ഞടിക്കാന്‍ ആവശ്യമായ നിയമ നിര്‍മാണത്തിന് വേണ്ട ജന പിന്തുണ ഉണ്ടാക്കി കൊടുക്കാന്‍ പ്രയത്നിക്കാം.

തീവ്രവാദത്തെ ചെറുക്കുന്നത് ഏറെ പണച്ചിലവുള്ള ഒരു യത്നം ആണ്. ഓരോ ആക്രമണത്തിലും അതിനെതിരെ പ്രവര്‍ത്തിക്കാന്‍ ഒരു ഓരോ മീഡിയയും ഫണ്ട് രൂപീകരണം നടത്തി അത് ഭരണകൂടത്തിനു കൈമാറി കൂടെ?. തീവ്രവാദത്തെ എതിര്‍ക്കുന്ന ഓരോ ആള്‍ക്കും അതിനായി ഒരു തുക മാറ്റി വയ്ക്കാം. ആക്രമണങ്ങളെ അപലപിക്കുന്നതിനോടൊപ്പം വന്‍ കിട കമ്പനികള്‍ക്ക് ഒരു വലിയ തുക അതിനെതിരായി ചിലവഴിക്കാം. സത്യസന്ധതയോടെ അതിനെ എതിര്‍ക്കുന്നവര്‍ക്ക് പ്രാധാന്യം കിട്ടും എന്നതും ഇതിന്റെ ഒരു ഗുണമാകും. അഞ്ചു പൈസ ചിലവഴിക്കാതെ വാചക കസര്‍ത്ത് നടത്തുന്നവര്‍ക്ക് പ്രാധാന്യം കുറയട്ടെ. ബോംബെ ആക്രമണത്തിനു ശേഷം ഇന്ത്യയില്‍ കണ്ട ജന രോഷത്തെ നമുക്ക് പ്രായോഗികമായി ഇങ്ങനെ ഒക്കെ ഉപയോഗപ്പെടുത്താം എന്ന് ചിന്തിക്കേണ്ടതായിരുന്നു.

ഓരോ ആക്രമണത്തിനു ശേഷവും തങ്ങള്‍ക്കെതിരെ ശക്തമായ ഒരു ജനവികാരവും അതിനൊത്ത പടയോരുക്കങ്ങളും, പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളും നടക്കുമ്പോള്‍ ഏതൊരു സംഘടനയും ആക്രമണങ്ങള്‍ നടത്തുന്നതിന് മുന്നേ ഒന്ന് ആലോചിക്കില്ലേ?. ആലോചിക്കും എന്ന് എന്റെ മനസ് പറയുന്നു.

തീവ്ര വാദത്തിനു പരസ്യം ഫ്രീ !

മഹത്തരമായ അനിശ്ചിതാവസ്ഥയാണ് ക്രിക്കറ്റിനെ ഉദാത്തം ആക്കുന്നതെന്ന് പണ്ഡിത വാദം. എന്തിനേയും ജീവിതത്തോടുപമിക്കപെടുന്ന ഈ കാലത്ത് ജീവിതത്തിലും ആ അനിശ്ചിതാവസ്തയുടെ നിഴല്‍ കാണാം. തന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും മഹത്തരമായ രണ്ടു ആഴ്ചകള്‍ക്ക് ശേഷം തുടയില്‍ ഒരു വേണ്ടിയുണ്ട ഏല്‍ക്കേണ്ടി വരുമ്പോള്‍ ശ്രീലങ്കയുടെ തിലന്‍ സമരവീര ചിന്തിച്ചതും ജീവിതത്തിന്റെ ഈ അനിശ്ചിതാവസ്ഥയെ പറ്റി ആവാം.

പൈശാചികമായ ഈ ആക്രമണത്തിനെ പറ്റി കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ ആദ്യം മനസ്സില്‍ വന്നത് "എന്തിന്" എന്നാ ചോദ്യമാണ്. ശ്രീലങ്കയോ, ക്രിക്കറ്റ് എന്ന കളിയോ, പൊതുവില്‍ കായിക രംഗമോ അല്ല അവരുടെ ലക്‌ഷ്യം എന്ന് വ്യക്തം. ആണെങ്കില്‍ ഇതിലും സുരക്ഷിതത്വം കുറഞ്ഞ, എളുപ്പത്തില്‍ വധിക്കാന്‍ കഴിയുന്ന എത്രയോ കായിക താരങ്ങള്‍ ഉണ്ട് പാക്കിസ്ഥാനില്‍

ഇവിടെയാണ്‌ ഭീകര വാദത്തിന്റെ മാധ്യമ ബുദ്ധി നാം മനസിലാക്കേണ്ടത്. ഭീകരര്‍ക്കാവശ്യം അരക്ഷിതാവസ്ഥയാണ്. സാധാരണക്കാര്‍ക്ക്‌ നേരെയുള്ള ഏതൊരു ആക്രമണത്തിന്റെയും പിന്നില്‍ പേടിപ്പെടുത്തലിന്റെ മനശാസ്ത്രമുണ്ട്‌. ഒരു രാഷ്ട്രത്തിന്റെ, അവരുമായി ഇടപെടുന്നവരുടെ പേടിയും അരക്ഷിതാവസ്തയുമാണ് അവരുടെ ലക്‌ഷ്യം. "പണച്ചാക്കുകളുടെ പേടിയാണ് നമ്മുടെ ചോറ് , അവരുടെ മരണം അല്ല" എന്ന് പറയുന്ന അധോലോക നേതാവിനെ പോലെ.

കഴിഞ്ഞ വര്‍ഷത്തെ മികച്ച ചിത്രങ്ങളില്‍ ഒന്നായ "A Wednesday" എന്ന ഹിന്ദി ചിത്രത്തില്‍ നസറുദീന്‍ ഷാ ഒരു വീഡിയോ ചാനലിനെ തന്റെ കണ്ണുകള്‍ ആയി ഉപയോഗിക്കുന്ന, പ്രവചന പരമായ ഒരു രംഗമുണ്ട്. അറിഞ്ഞു കൊണ്ട് അല്ലെങ്കിലും ഇന്ന് തീവ്രവാദത്തിന്റെ പേടി ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ വില്‍ക്കപെടുന്നത് മാധ്യമങ്ങളിലൂടെ അല്ലെ?. ഒരു തരം ഫ്രീ പരസ്യം.

പരസ്യങ്ങള്‍ ഇല്ലാതെ ഒന്നും വിറ്റഴിക്കാന്‍ കഴിയാത്ത ഒരു നാടാണ്‌ നമ്മുടേത്. തീവ്രവാദികള്‍ക്ക് ചെയ്യേണ്ടത് ഇത്ര മാത്രം, വാര്‍ത്തയാകാന്‍ തക്ക പ്രാധാന്യമുള്ള ഒരു ഇരയെ കണ്ടെത്തുക. അത് ബോംബെയിലെ പോലെ പ്രാധാന്യം ഉള്ള സ്ഥലങ്ങള്‍ ആകാം, പാകിസ്ഥാനിലെ പോലെ ഒരു ക്രിക്കറ്റ് ടീം ആകാം. ആക്രമങ്ങളിലെ ഇരകള്‍ക്ക് കിട്ടാവുന്ന TRP നിലവാരം നോക്കി ഇരയെ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന ഒരു നിലയിലേക്ക് തീവ്രവാദം വളര്‍ന്നിരിക്കുന്നു.

ആക്രമണം നടന്നയുടന്‍ മീഡിയ സംഭവം ഏറ്റെടുക്കുകയായി. പൊലിപ്പിച്ച വാര്‍ത്തകളിലൂടെ, ഭീകരമായ ദ്രിശ്യങ്ങളിലൂടെ, സംഭ്രമ ജനകമായ അവതരണങ്ങളിലൂടെ ഭീകരതയും പേടിയും പ്രേക്ഷകര്‍ക്ക്‌ മുന്നില്‍ വില്‍ക്കപെടുകയായി. തീവ്ര വാദികള്‍ക്ക് അവര്‍ ഏറ്റവും ആഗ്രഹിക്കുന്ന പബ്ലിസിറ്റിയും പരസ്യവും നാം പ്രൈം ടൈമില്‍ ഫ്രീ ആയി നല്‍കുന്നു.

തീവ്രവാദം ഒരു വിഷയം അല്ലതാകണം എന്നല്ല ഞാന്‍ പറയുന്നത്. ഇത്തരം സംഭവങ്ങളെ നോക്കി കാണുന്ന വീക്ഷണം നമുക്കല്‍പം മാറ്റി കൂടെ?. തീവ്ര വാദത്തെ നാം ഒരു മീഡിയ സര്‍ക്കസ് ആക്കും തോറും, അതിനെ പ്രൈം ടൈമില്‍ ഭീതി വളര്‍ത്താന്‍ ഉപയോഗിക്കും തോറും കൂടുതല്‍ കൂടുതല്‍ ഇത്തരം ലക്ഷ്യങ്ങളെ കണ്ടെത്താന്‍ അത് ഭീകരര്‍ക്ക്‌ പ്രചോദനം കൊടുക്കല്‍ ആവില്ലേ?.

തീവ്ര വാദത്തിനു കൊടുക്കുന്ന ഇത്തരം ഫ്രീ പരസ്യങ്ങള്‍ അല്ലാതെ മറ്റെന്തു ചെയ്യാന്‍ കഴിയും നമുക്കും, മീഡിയക്കും? . അതിനെ കുറിച്ചുള്ള ചിന്തകള്‍ വഴിയെ..

ആന്തുലെ : ജനാധിപത്യത്തില്‍ സംഭവിക്കേണ്ടത്‌.

അന്തുലെയുടെ രാജിക്കായി ആര്‍ത്തു വിളിക്കുന്നത്തിനു മുന്നേ, മാധ്യമങ്ങളുടെ, ചാനലുകളുടെ കൂട്ട വിളികള്‍ക്ക് കൂട്ട് കൂടുന്നതിന് മുന്പേ, നമുക്കു നമ്മളോട് തന്നെ ഒന്നു ചോദിക്കാം, ഒരു നിമിഷം ചിന്തിക്കാം, നാം എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടത്?.

അന്തുലെ പറഞ്ഞതു തെറ്റാവാം എന്ന പൂര്‍ണ ബോധ്യം നമുക്കുണ്ട്. പക്ഷെ കാര്‍ക്കരയെ പോലെ എതിര്‍പ്പുകള്‍ നേരിട്ട ഒരു ഉദ്യോഗസ്ഥന്‍ മരിക്കുമ്പോള്‍, മാധ്യമങ്ങള്‍ മരണം എവിടെ നടന്നു എന്നറിയാതെ പരസ്പര വിരുദ്ധമായ റിപ്പോര്‍ട്ടുകള്‍ പടച്ചു വിടുമ്പോള്‍, ATS ന്റെ തലപ്പത്തിരിക്കുന്ന ധീരനായ ഉദ്യോഗസ്ഥന്‍ പോകാന്‍ സാധ്യത ഇല്ലാത്ത വഴികളിലൂടെ പോകുമ്പോള്‍, അദ്ദേഹത്തിന്റെ മരണത്തെ പറ്റി സംശയങ്ങള്‍ ഉണ്ടാകുന്നതു സ്വാഭാവികമല്ലേ?.

ഭരണകൂടവും, ജേര്ണലിസ്റ്റുകളും പറയുന്നതു തൊണ്ട തൊടാതെ വിഴുങ്ങാത്ത ചിന്തിക്കുന്ന ഒരു സമൂഹം ഇവിടെയുണ്ട് എന്നല്ലേ ഈ സംശയങ്ങളുടെ മറുപുറം?.
ജനാധിപത്യത്തില്‍ ഇത്തരം ചോദ്യങ്ങളെ രാജ്യദ്രോഹം എന്ന് അടച്ചാക്ഷേപിക്കുകയാണോ നമ്മള്‍ ചെയ്യണ്ടത്?.

അന്വേഷണം പൂര്‍ത്തിയായെന്നും തെളിവുകള്‍ പക്കലുണ്ടെന്നും ഉറപ്പിച്ചു പറയുന്ന രാഷ്ട്രീയക്കാര്‍ അവ മുന്നില്‍ നിരത്തുകയല്ലേ വേണ്ടത്?. എന്നിട്ട് ആരോപണം രാഷ്ട്രീയപ്രേരിതമെങ്കില്‍ അന്തുലെയെ പാര്‍ടിയില്‍ നിന്നു തന്നെ പുറത്താക്കൂ. അല്ലാതെ വികാര വിക്ഷോഭം കൊണ്ടാണോ ഇത്തരം സന്ദര്‍ഭങ്ങളെ നേരിടേണ്ടത്?.

ചരിത്രതിലെങ്ങും ചിതറിക്കിടക്കുന്ന ചില സത്യങ്ങളുണ്ട്. നമ്മള്‍ കണ്ണടച്ച് കാണാന്‍ വിസമ്മതിക്കുന്ന ചില സത്യങ്ങള്‍. അതിലൊന്ന് ഒരു രാഷ്ട്രം ഒറ്റക്കെട്ടായി തീരുമാനങ്ങള്‍ എടുത്തത്‌ കൊണ്ടു മാത്രം അവ ശരിയാവണമെന്നില്ല എന്നാണ്. ഒരു രാഷ്ട്രത്തിന്റെ സ്വരം ഒന്നു മാത്രം ആകുമ്പോള്‍ അതില്‍ വികാരത്തിന്റെ അതി പ്രസരം ഉണ്ടാകുമ്പോള്‍ നാം അപകടം മണക്കണം. എതിര് പറയുന്നവരെ സത്യം തിരയാതെ രാജ്യ ദ്രോഹിയെന്നു മുദ്ര കുത്തുമ്പോള്‍‍, ജനാധിപത്യം തെറ്റായ വഴിയിലേക്കു നീങ്ങുന്നു എന്ന് നാം മനസിലാക്കണം.

ഇദി ആമിന്‍ ഉഗാണ്ടയുടെ പ്രസിഡന്റ് ആയപ്പോള്‍ സന്തോഷം കൊണ്ടു ജനം ആര്‍ത്തു വിളിച്ചു. ലോകം കീഴടക്കാന്‍ പോയ ഹിറ്റ്ലര്‍ക്കും ഉണ്ടായിരുന്നു വന്പിച്ച ജന പിന്തുണ. "നമ്മളോടൊപ്പം അല്ലെങ്ങില്‍ നമ്മള്‍ക്കെതിരെ" എന്ന പ്രഘ്യപനവുമായി ജോര്‍ജ് ബുഷ് നടത്തിയ പടയോട്ടങ്ങളും നാം കണ്ടു. ഇവയിലൊന്നും സാമാന്യ ബുദ്ധിയുടെ സ്വരം അന്നാരും കേട്ടില്ല. കേട്ടവ അടിച്ചമര്‍ത്തപ്പെടുകയും ചെയ്തു. അതാവര്തിക്കണോ ഇന്ത്യയിലും?.

ഈ കൊടും ക്രൂരത ചെയ്തതരായാലും ശിക്ഷിക്കപെടണം. അവരെ വേരോടെ പിഴുതെറിയാന്‍ നമ്മളെ കൊണ്ടു എന്ത് ചെയ്യാന്‍ കഴിയുമോ അത് ചെയ്യണം. പക്ഷെ അത് ജനാധിപത്യത്തിന്റെ, സത്യത്തിന്റെ ഭാഗത്ത് നിന്നായിരിക്കണം. അല്ലാതെ വികാരത്തിന്റെ, മാധ്യമങ്ങളുടെ കൊലവിളികള്‍ കെട്ട് ഭയന്നിട്ടാകരുത്.