തണുത്തു വിറങ്ങലിച്ച ഒരു ശൈത്യ കാലത്തിനു ശേഷം, ഇവിടെ വസന്തത്തിന്റെ അടയാളങ്ങള്‍ കണ്ടു തുടങ്ങി. ഔദ്യോഗിക വസന്ത പിറവി മാര്‍ച്ച് ഇരുപതിന്. (അതെന്താ, കലണ്ടര്‍ നോക്കിയിട്ടാണോ പൂ വിരിയുന്നത് എന്നൊന്നും ചോദിച്ചു കളയല്ലേ)
തണുത്തു വിറച്ച, ഇരുള്‍ മൂടിയ ശൈത്യ കാലത്തേ യാത്രയാക്കുന്നത്‌ സന്തോഷത്തോടെ ആണ്.ദിനങ്ങളുടെ ദൈര്‍ഖ്യം കൂടുന്നതും, സൂര്യനെ കൂടുതല്‍ കാണുന്നതും, ഇലപോഴിഞ്ഞു തരിശായ മരങ്ങളുടെ, കുറ്റിചെടികളുടെ ഇടയില്‍ നിന്ന് പുഷ്പങ്ങള്‍ തല നീട്ടുന്നതും ഇഷ്ടപ്പെടാത്തവര്‍ ആരുണ്ട്‌?.
കഴിഞ്ഞ വെള്ളിയാഴ്ച ഓഫീസിലേക്ക് നടക്കുമ്പോള്‍ കയ്യില്‍ ക്യാമറയും കരുതി. റോഡിലൂടെ ഫോട്ടോ എടുത്തു നടന്നാല്‍ ഇവിടെ ആരും വട്ടാണെന്ന് വിചാരിക്കാത്തത് നന്നായി. (വിചാരിച്ചാലും ആരും അത് പറയില്ല ). അന്നെടുത്ത കുറച്ചു ഫോട്ടോകള്‍ ചുവടെ. ഇത് ഒരു ഫോട്ടോഗ്രാഫി കഴിവ് തെളിയിക്കലേ അല്ല കേട്ടോ?. വസന്തം വരുന്നതിന്റെ സന്തോഷം മാത്രം.
കണ്ടാല്‍ ഒരു റോസാ പൂ . പക്ഷെ ഇവന്‍ വളരുന്നത് കുറ്റി ചെടിയില്‍. മുള്ളില്ലാത്ത കമ്പുകളില്‍.
കണ്ടാല്‍ നമ്മുടെ കണിക്കൊന്ന പോലെ. പേര് അകെഷ്യ എന്നാണെന്ന് ശ്രീമതി.
ബള്‍ബുകള്‍ പോലെയുള്ള ടുലിപ്സ്.
ചെറി ബ്ലോസം..
ഓഫീസിലേക്ക് ഞാന്‍ നടക്കുന്ന വഴി അത്ര മോശമല്ല, അല്ലെ?
യെവന്‍ പുലിയാണ് കെട്ടാ!. വെറും പുലിയല്ല, ഒരു കടുവ !
സംഗീതം പഠിക്കാന്‍ സിംഹത്തിന്റെ മടയിലോട്ടു പോരുന്നോ?.
കുളി കഴിഞ്ഞുള്ള മടക്കം.
പൊക്കം ഇപ്പൊ ഔട്ട്‌ ഓഫ് ഫാഷനാ മക്കളെ.
ഏകാന്തതയുടെ ....
ഞാന്‍ ഗ്ലാമര്‍ അല്ലെ?
